makkelijke ovenschotel uit Napels

De Nederlandse uitgever van Elena Ferrantes wereldberoemde Napolitaanse romans geeft mijn kookboek Mangiamo! uit.
Bij het tekenen van mijn contract vroeg de uitgever wat ik als inwoner van Italië nou van deze schrijfster vond. Toen ik vertelde dat ik nog nooit van La Ferrante of De geniale vriendin had gehoord keek ze me ongelovig en een beetje meewarig aan. In Nederland was Ferrante al een begrip, laat staan in Italië. Gelukkig was dat contract al getekend.

Ik legde niet uit dat lezen in het Italiaans veel te confronterend was en Italiaanse literatuur lezen in het Nederlands des te meer. Hoe ik vers in Italië aanbeland boeken doorploeterde om de taal te leren en dat ik daar 15 jaar later nog steeds wel heel erg klaar mee was.
Bijna 3 jaar na het tekenen van het kookboekcontract, bestelde ik L'amica geniale als e-book. De ingebouwde raakmaaraan woordenboekfunctie bleek een ideaal middeltje tegen boekploeteren en ik was subito verkocht aan Ferrante. Aan Lila en Lenù, de twee vriendinnen die samen opgroeien in een achterbuurt van het naoorlogse Napels.

"Mijn verhaal was voor haar op dat moment alleen maar een geheel van nutteloze signalen uit nutteloze werelden. Ze zei zich wel met die werelden bezig te houden, maar pas als ze de gelegenheid had er zelf heen te gaan."

Ik ben in de gauwigheid zelfs een echte Ferrante-fan geworden, en zo ging ik afgelopen week naar de speciale voorpremière in de bioscoop van de tv-serie  L'amica geniale.
Il Marito en ik keken gefascineerd en af en toe ademloos toe. We werden meegesleept en waren in de ban van het verhaal, rauw en ontroerend, de hypnotiserende blik van Lila, de prachtige verfilming. En actief volgden we de ondertiteling, want met dat Italiaans zit het nu echt wel goed ja, maar Napolitaans is weer een compleet andere tak van sport!
Ongelooflijk goede jonge actrices, wat een cast. Gaat dat zien, vanaf 30 oktober op RAI Uno! Meestal is de verfilming van een boek een teleurstelling, in het geval van De geniale vriendin wat ons betreft zeker niet.

Vandaag heb ik voor jullie een Napolitaans recept. Het is een makkelijke ovenschotel die van buiten misschien te eenvoudig lijkt maar het bijzondere zit 'm van binnen.





recept gateau di patate Napoletano, gattò

hoofdgerecht voor 4 - 6 personen

1,5 kg kruimige aardappels
100 g boter + extra voor invetten en kaaskorst
150 g parmigiano Reggiano, geraspt
2 eieren
peper
zout
oud broodkruim
200 g gekookte ham
200 g mozzarella
200 g gerookte scamorza of gerookte provola, of een andere gerookte kaas die makkelijk smelt

Kook de aardappels in de schil.
Prik ze op een vork, trek de schil ervan af met een scherp mesje en stamp ze fijn.
Roer er boter, eieren en de helft van de parmigiano (75 g) door en breng de puree op smaak met zout en peper.
Verwarm de oven voor op 220 graden.
Vet een ovenschaal in met boter en bestrooi de schaal met oud broodkruim.
Verdeel de helft van de puree over de schaal en beleg de aardappellaag met ham, mozzarella en scamorza.
Verdeel de rest van de puree over de hartige vulling.
Strooi nog wat oud broodkruim en de rest van de parmigiano over de schotel en leg er hier en daar een krul boter op.
Bak de gateau 20 - 30 minuten in het midden van de oven, tot het korstje goudbruin en knapperig is.

Geef er een frisse salade of gewokte broccoli bij.

Tip: kun je niet aan gerookte kaas komen, verhoog dan de hoeveelheid mozzarella en gebruik katenspek.

Variatie: leef je uit op de schone inhoud van de gattò. Varieer met vleeswaar, kaas, voeg groente toe, doe kruiden door de puree, enz. enz.!

Muziek terwijl u werkt:
Caruso, Lucio Dalla e Luciano Pavarotti


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.