Mangiamo! Hoe wild kan wildplukken zijn?

In september 2016 deden we de eerste Mangiamo! fotosessie en in april vorig jaar de tweede. Er waren in het voorjaar weer heel andere ingrediënten beschikbaar en nu was het tijd voor mijn recepten met verse tuinbonen en doperwten. En voor een recept met de bijzondere jonge uitlopers van de wilde hop: bruscandoli. Dat kon eind april mooi nog net!
Via een internetsite bestelde ik de laatste moeilijk verkrijgbare ingrediënten, zoals een watermeloen, een verse mierikswortel en, halleluja!, bruscandoli. Ik kon gewoon niet geloven dat die via internet te koop waren. En met halve kilo's tegelijk ook nog! Daar moet je best wel een tijd voor plukken en zoeken. De prijs was ook nog eens boven verwachting schappelijk. Voor € 3,50 kon ik ze, vooral op dat moment, echt niet zelf gaan plukken. Wat was Italië toch een fantastisch culiland!



























Een dag voor aanvang van de sessie zouden de bruscandoli binnenkomen. Het bleef knagen, ondanks die foto op de site die toch echt bruscandoli afbeeldde. Ongelovige Thomas!
Ze stuurden me een halve kilo groene asperges...
Wildplukvriendin en weggetjesweter Barbara werd op de hoogte gebracht van het internetdrama en een plan B werd ontwikkeld. Twee dagen later leverde de webwinkel van wie ik de naam weiger te noemen omdat slechte reclame ook reclame is nòg eens een halve kilo groene asperges. We gierden van het lachen! Maar ondertussen kwam ik wel tijd te kort en had ik een paar dagen non stop koken in de benen zitten. Wildplukvriendin en weggetjesweter Barbara werd definitief ingeschakeld.

Gezien het slechte weer, de regen kwam al dagen met bakken tegelijk uit de lucht, opperde ik om het recept te laten schieten. Maar Barbara zag en overwon. Ze nam me resoluut op sleeptouw. In het schemerdonker en in de hozende regen gingen we samen op zoek naar bruscandoli. In het dal waren ze inmiddels al houterig, te volwassen. We reden een paar extra miles omhoog, de heuvel op, ondertussen speurend naar minder ver doorgeschoten hopplanten. Na een half uur zoeken en nog een paar extra miles in de Fiat Panda 4x4 vonden we een zee aan hopplanten. Evvivaaaa! We plukten als een stel dolle Mina's en reden kletsnat naar huis.
De volgende dag schoot Marleen van Es er deze pracht van een foto van!

Het recept voor frittata en vindplaatsen van wilde hop vind je in mijn boek Mangiamo!, dat 17 april verschijnt en nu HIER al te bestellen is.

Meer lezen over het maken van Mangiamo!? Klik dan op de volgende links:
Bijzondere bitterballen en geen maskers
Dit is geen verhuisbericht

Muziek terwijl wij wild wildplukten:
Gli impermeabili, Paolo Conte

Geen opmerkingen:

Een reactie posten