kliekjesdag en frittata

Meer lezen →
Sinds een paar jaar doe ik trouw mee aan de verkiezing van het lelijkste woord van het jaar. Het Instituut voor de Nederlandse Taal organiseert de verkiezing in twee rondes. In de eerste ronde dragen  deelnemers de woorden of uitdrukkingen aan die ze lelijk of irritant vinden. In de tweede ronde kun je een van de vaakst ingezonden woorden wegstemmen.

Dit jaar nomineer ik 'kliekjesdag'.
Geen kloeke kliekendag maar kliek-jes. Het klinkt al schraal en schriel, alsof je op een houtje moet bijten, in het beste geval op een verzameling houtjes. En dan ook nog in het gezelschap van een groep klef samenscholende mensen. Leuk is anders!
Kliekjesdag, het woord ademt restjes die nog stammen uit grootmoeders tijd: iets mufs waar stevig de klad in zit. En dat nodigt mij dan juist uit om resten en alles wat erop lijkt rücksichtslos (heerlijk woord trouwens) in de prullenbak (Kliko!) te donderen.
Kliekjesdag voelt als een dwangbuis. Maandag gehaktdag, dinsdag papadag, vrijdag kliekjesdag. Maandag gehaktdag, dinsdag papadag, vrijdag kliekjesdag herhaal je, terwijl je spartelend hapt naar verse spruitjeslucht.
Een beetje een weldenkend mens spaart zijn restjes geen week op, dat is toch vragen om ellende? En om uitdijende  schimmelculturen en zure verrassingen in de koelkast. Restjes gebruik je gewoon iedere dag, zonder ophef.

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mangiamo! Hoe wild kan wildplukken zijn?

Meer lezen →
In september 2016 deden we de eerste Mangiamo! fotosessie en in april vorig jaar de tweede. Er waren in het voorjaar weer heel andere ingrediënten beschikbaar en nu was het tijd voor mijn recepten met verse tuinbonen en doperwten. En voor een recept met de bijzondere jonge uitlopers van de wilde hop: bruscandoli. Dat kon eind april mooi nog net!
Via een internetsite bestelde ik de laatste moeilijk verkrijgbare ingrediënten, zoals een watermeloen, een verse mierikswortel en, halleluja!, bruscandoli. Ik kon gewoon niet geloven dat die via internet te koop waren. En met halve kilo's tegelijk ook nog! Daar moet je best wel een tijd voor plukken en zoeken. De prijs was ook nog eens boven verwachting schappelijk. Voor € 3,50 kon ik ze, vooral op dat moment, echt niet zelf gaan plukken. Wat was Italië toch een fantastisch culiland!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties