makkelijke ovenschotel uit Napels

Meer lezen →
De Nederlandse uitgever van Elena Ferrantes wereldberoemde Napolitaanse romans geeft mijn kookboek Mangiamo! uit.
Bij het tekenen van mijn contract vroeg de uitgever wat ik als inwoner van Italië nou van deze schrijfster vond. Toen ik vertelde dat ik nog nooit van La Ferrante of De geniale vriendin had gehoord keek ze me ongelovig en een beetje meewarig aan. In Nederland was Ferrante al een begrip, laat staan in Italië. Gelukkig was dat contract al getekend.

Ik legde niet uit dat lezen in het Italiaans veel te confronterend was en Italiaanse literatuur lezen in het Nederlands des te meer. Hoe ik vers in Italië aanbeland boeken doorploeterde om de taal te leren en dat ik daar 15 jaar later nog steeds wel heel erg klaar mee was.
Bijna 3 jaar na het tekenen van het kookboekcontract, bestelde ik L'amica geniale als e-book. De ingebouwde raakmaaraan woordenboekfunctie bleek een ideaal middeltje tegen boekploeteren en ik was subito verkocht aan Ferrante. Aan Lila en Lenù, de twee vriendinnen die samen opgroeien in een achterbuurt van het naoorlogse Napels.

"Mijn verhaal was voor haar op dat moment alleen maar een geheel van nutteloze signalen uit nutteloze werelden. Ze zei zich wel met die werelden bezig te houden, maar pas als ze de gelegenheid had er zelf heen te gaan."

Ik ben in de gauwigheid zelfs een echte Ferrante-fan geworden, en zo ging ik afgelopen week naar de speciale voorpremière in de bioscoop van de tv-serie  L'amica geniale.
Il Marito en ik keken gefascineerd en af en toe ademloos toe. We werden meegesleept en waren in de ban van het verhaal, rauw en ontroerend, de hypnotiserende blik van Lila, de prachtige verfilming. En actief volgden we de ondertiteling, want met dat Italiaans zit het nu echt wel goed ja, maar Napolitaans is weer een compleet andere tak van sport!
Ongelooflijk goede jonge actrices, wat een cast. Gaat dat zien, vanaf 30 oktober op RAI Uno! Meestal is de verfilming van een boek een teleurstelling, in het geval van De geniale vriendin wat ons betreft zeker niet.

Vandaag heb ik voor jullie een Napolitaans recept. Het is een makkelijke ovenschotel die van buiten misschien te eenvoudig lijkt maar het bijzondere zit 'm van binnen.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

vega maaltijdsalade voor zomer en herfst

Meer lezen →
Aan de rand van het zwembad koesterde ze de laatste zonnestralen van de dag. Gulziger dan normaal, onverzadigbaar, op het hebberige af. Haar badpak was allang opgedroogd na een lang koud bad.  Ze las nog wat, soesde van warmte en ontspanning. Hoewel ze een paar weken in het buitenland geweest was, voelde het hier en nu alsof ze vakantie had. Ze was met geen stok naar huis te krijgen.

Het weer was sinds een dag of wat instabiel geworden, in het weekend was het zelfs al herfst geweest. De temperatuur was tijdelijk gekelderd en het had gehoosd. De bergbeek had normaal twee maanden de tijd om deze hoeveelheid water langzaamaan af te voeren. Nu het ineens in zo korte tijd moest, bleek ze niet opgewassen tegen zoveel natuurgeweld. De beek trad buiten haar oevers en lieflijke zandweggetjes en kleine straatjes werden gebombardeerd tot ervaren rivieren. Bergafwaarts duwden ze muren om en sleurden de resten met zich mee. Kelders en garages liepen vol.
In het dal was de wateraanvoer helemaal niet meer bij te benen, daar stonden nog meer auto`s tot het dak in het water. De rotonde in het dal was veranderd in een meertje, waardoor de weg naar de stad was afgesneden. De staat van alertheid werd uitgeroepen. Het was een ravage.

Na het weekend stond de zon weer zomers hoog in strak blauw. Stralend, alsof er niks was gebeurd. Alsof het dak van de supermarkt niet was ingestort, de schoenenwinkel haar inboedel niet kwijt was en wijnranken niet voor een deel waren verwoest. Met een onschuldige blik droogde ze de inhoud van ondergelopen kelders die in de straten stond uitgestald, alsof het om een feestelijke rommelmarkt ging.

Zij zomerde na op de stretcher. Ze was de dans net ontsprongen en telde haar zegeningen.
Pas toen haar maag knorde veerde ze eindelijk op. Ze snelde naar huis over de vrijgegeven weg en dacht aan de avondmaaltijd. Wat zou ze eens maken? De supermarkt was nog steeds gesloten, maar haar koelkast was goed gevuld.
Ze zou de bonen die ze met het oog op de herfst had gekookt gebruiken. In een handomdraai maakte ze een nazomerse maaltijdsalade voor twee personen.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

snelle Italiaanse notenkoek uit Venetië

Meer lezen →
Kinderjaren geleden woonde er in de Valpolicella een meisje, Gaia genaamd.
Ze vloog op haar skate voorbij, crosste door de speeltuin op haar iets te grote fiets of hing joelend in de klimboom. Zodra er minstens vier spelers verzameld waren, ging alles aan de kant. Dan voetbalden ze tot Gaia rood was aangelopen. Middagen lang. Vooral zij was onvermoeibaar. En onverslaanbaar! Voetballen deed Gaia echt het allerliefst.

Moeder Federica zag het met lede ogen aan, ze had zich het krijgen van een dochter zo heel anders voorgesteld. Rustig, roze en lieflijk. Gaia bleek niet voor dat gat te vangen, vol van nette kleren, poppen waar je niet mee kon voetballen en andere braafheden waar je in het woeste buitenleven werkelijk niks aan had.
Dat Gaia in de speeltuin speelde kon Federica niet tegenhouden, voorkomen dat ze naar de plaatselijke voetbalvereniging ging wel.
'Voetballen, mijn dochter? Daar wordt ze maar lesbisch van!', riep Federica.
Dat was niet bedoeld als slechte grap, het was haar persoonlijke, rotsvaste overtuiging. Vriendinnen waren het of met haar eens, of hielden wijselijk hun mond. Federica wekte bepaald niet de indruk interesse te hebben voor een stevige update omtrent (homo)seksualiteit. Gaf niet het idee dat er een vrij land met haar te bezeilen was.

Ooit was Federica zelf een niet onverdienstelijk zwemster geweest, en dus kon haar dochter ook maar het beste gaan zwemmen. Dat was wel zo overzichtelijk en logisch.
Ook al spartelde Gaia nog zo hard tegen, al gauw trok ze wel vier keer per week haar rechtlijnige baantjes. Ze zwom heel snel. In welke sport was Gaia eigenlijk niet goed?
Moeder glom van trots en hoopte vurig op een tweede zwemkampioen in de familie.

Ieder jaar speelde zich na de zomervakantie hetzelfde drama af. Slag en ritme werden jaar in jaar uit bepaald door de coach. Ondertussen bleef Gaia dromen van fluorescerende voetbalschoenen, een doel in haar leven en van winnen met een team.
De schade haalde ze zoveel mogelijk in in weekends en vakanties.

Op een bijzondere dag tijdens zo`n lange Italiaanse zomervakantie, gingen Gaia`s ouders scheiden. Soms, heel soms, blijkt scheiden toch ook een beetje fijn en zo was het gelukkig ook voor Gaia.
Haar vader, al die kinderjaren nogal onzichtbaar aanwezig geweest, stond erop dat Gaia zich na de zomervakantie in zou schrijven bij de voetbalclub. Hij was nog nooit zo zeker geweest van zijn zaak en hij had ook alvast een paar enorm fluorescerende voetbalschoenen met zijn dochter uitgezocht. Gaia was extatisch, superblij!
Hoe zijn ex Federica ook zeurde, ze kon het heen en weer krijgen met die zwemclub van haar. Eindelijk! En Gaia voetbalde nog lang en gelukkig!

Ik bak een snelle notenboterkoek voor Gaia. Deze komt uit Venetië en is bijvoorbeeld lekker na het voetballen. Kan ook prima naast een rustig kopje thee of een stevig bakje koffie!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mangiamo! diner bij Scheltema

Meer lezen →
Hou je van Italiaans eten? Heb je altijd al willen proeven van Veneto? Nu kan dat!
En dan ook nog eens gewoon in Amsterdam bij Scheltema op het Rokin.
Nou ja, gewoon?



Op donderdag 27 september organiseer ik samen met Staal catering een uniek diner uit Veneto. We serveren het volgende smaakmakende menu uit Mangiamo!:

Vooraf
gegratineerde Jakobsschelp
bruschetta

Tussen
risotto met roodlof

Hoofd
stokvis uit Vicenza
pollo dorato
geroosterde chioggiabietjes
gekarameliseerde tomaatjes
pompoen met salie uit de oven

Toe
la putana

Tussen de kookboeken en de bedrijven door verhaal ik over Italië in het algemeen en Mangiamo! in het bijzonder.
Vi aspetto, mangiamo insieme!

Help je ons het menu te verspreiden? Vertel het al je Italië-minnende vrienden, vriendinnen, kennissen en familie. Op Twitter en Facebook liken is fijn en delen nog fijner. 
Nog leuker vind ik het als je komt.

Reserveren bij info@staalhaarlem.nl.
Kosten: € 39,90
Aanvang: 18:00 uur

De plaatsen zijn beperkt! Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Dan weet u welke pet ik vanavond op heb

Meer lezen →
Bier. Cevapcicci met ajvar, rauwe ui en een smeuïge risotto van ui, paprika en tomaat. Wittekoolsalade erbij. Dat paste wel goed bij de gelegenheid. We waren ook leuk uitgedost. Il Marito met een t-shirt van Mandzukic, ik met een pet met opschrift CROATIA.
Je moet als Italiaans-Nederlands gezin ièts als zowel Italië als Nederland zijn uitgeschakeld voor de Mondiali. Omdat onze kinderen ervoor kozen te gaan voor Kroatië, deden wij dat ook. Niet bepaald een underdog. Een team uit een klein, jong land dat stijf staat van de goede, wat zeg ik, uitstekende spelers en dat vol trots hongert naar de wereldtitel.
We kwamen in een konoba in Kroatië zelf natuurlijk des te meer in de voetbalstemming. We keken naar Kroatië - Argentinië.

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mangiamo! wint overall Pomo d'Oro prijs 2018

Meer lezen →
Afgelopen weekend was ik op het Italië Evenement Smaak & Stijl (15e editie) bij Kasteel De Haar in Haarzuilens. Onder de bezielende leiding en strakke organisatie van Fusina Verloop, in kookboekenland een levende legende omdat ze jarenlang de succesvolle verkiezing van het Kookboek van het Jaar organiseerde, stonden er in La Capella drie dagen lang kookboekenschrijfsters te koken.
Ze kookten uit Italiaanse kookboeken van Nederlandse makelij die de afgelopen 15 jaar het licht zagen. Sarena Solari bakte uit haar Heel Holland Bakt- boek, Marlies de Waal maakte pesto uit Liguria, Nicoletta Tavella maakte aardappelgnocchi uit Cucina di Casa Mia en ik maakte risotto uit Mangiamo!

Wie van ons zou de Pomo d'Oro kookboekenprijzen winnen? Welk boek zou worden verkozen tot het beste Italiaanse kookboek van Nederlandse makelij van de afgelopen 15 jaar? Er was een juryprijs, een publieksprijs en een overall prijs (gebaseerd op het gemiddelde oordeel van de vakjury en van het publiek).
Onder andere Florine Boucher, Roberto Payer, Janny van der Heijden, Ko Sliggers, Frans van Munster, Sonja Bakker en Onno Kleyn streden ook mee om de eer. Geduchte concurrentie al met al! Va bene, ik zal jullie niet langer in spanning houden!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

koolhydraatrijke focaccia alla genovese met rode ui en rozemarijn om je volvette zoute vingers bij af te likken

Meer lezen →
De CPNB culinaire boeken top 10 van Nederland gaat op dit moment niet of nauwelijks meer over eten. De toptitels gaan over afzien van alles en nog wat en het krijgen van een strak lijf. En het onderhouden daarvan. Bijzonder, voor een culinaire top tien! Dat is als bakken met regen, koken van binnen, zich in de vingers snijden.
Klik HIER om de top tien in weekoverzicht 18 te bekijken.

Ik kruip weer onder mijn culinaire steen. Kook, bak en braad. Bekijk filmend lekkere instagramaccounts, lees smaakmakende blogs, koop vette kookboeken en werk als een bezetene toch weer door aan die nieuwe receptenverzameling.

Voor iedereen die het eten wil, juist nu een koolhydraatrijke focaccia alla genovese met rode ui en rozemarijn om je volvette, zoute vingers bij af te likken.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

zabaione uit Mangiamo!

Meer lezen →
Ragazzi, het is een kleine stap voor de mensheid maar een grote stap voor Italiaans koken met Antoinette.
Deze week ben ik iedere werkdag te zien bij Koffietijd/5 uur Live, in het middagprogramma dat begint om 17:00. Dagelijks maak ik daar een lekker recept uit Mangiamo! Ga het zien, want het is nu al uniek...
En om het heuglijke tv-debuut te vieren, deel ik hier vanuit mijn comfortzone achter de computer nog een lekker recept en een verhaal uit Mangiamo!

Dit fluweelzachte nagerecht hoort misschien niet eens thuis in Mangiamo!
Het is onduidelijk of zabaione uit de Veneto komt. In 1570 verscheen het recept in het kookboek Opera van Bartolomeo Scappi. Nou heeft Scappi een aantal jaar in Venetië gewoon maar zou hij daar pas voor het eerst van deze snoeperij hebben gehoord? Eerder, tegen het einde van de vijftiende eeuw, verscheen het recept voor zabaione namelijk ook al in een tekst van een anonieme Napolitaan. En waarschijnlijk is deze schuimige crème van nog veel oudere datum. Eieren, zoetstoffen en drank waren voor de vijftiende eeuw ook verkrijgbaar.
Boze tongen beweren dat zabaione bedacht is door een Spanjaard. Of, nog erger, het recept zou zelfs ontsproten kunnen zijn aan een Frans brein. Maar dat gaat Italianen werkelijk veel te ver, want alleen het Italiaanse volk kan tenslotte echt koken. Hoe het ook zij, het is in ieder geval hartstikke Venetiaans om zabaione te eten met baicoli.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Koken met Kleur, Joke Boon

Meer lezen →
Sinds 2017 loopt in Nederland een driejarige campagne in het kader van het Nationaal Actieplan Groenten en Fruit (NAGF): 'Ga voor Kleur! Dat is niet alleen leuk maar ook heel gezond.'
Het NAGF is een samenwerkingsverband van overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties en heeft als doel de consumptie van groenten en fruit te stimuleren. Een hogere groenten- en fruitconsumptie levert gezondheidswinst op en resulteert gemiddeld in een voedingspatroon met een lagere milieudruk.

Groente blijft in 2018 de voorloper in culinaire trends. En kleur gaat daar een steeds belangrijkere rol in spelen voorspelde culinair trendwatcher Anneke Ammerlaan onlangs HIER. We zullen volgens Ammerlaan zelfs kunnen gaan spreken van modekleuren bij groenten. Deze winter zullen paars en blauwtinten de toon aangeven op de groenten-catwalk.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mijn Italië, Saskia Balmaekers

Meer lezen →
Saskia Balmaekers, bekend van de populaire blog Ciaotutti.nl lanceerde onlangs haar zesde boek 'Mijn Italië'.
In Mijn Italië vertelt Saskia over haar liefde in twintigvoud voor alle Italiaanse regio's.  Van de besneeuwde toppen in Noord-Italië tot de Siciliaanse stranden. Van de grote steden vol kunst en cultuur tot slaperige dorpjes met slechts een bar.
Omdat Mijn Italië bestaat uit iets meer dan 200 bladzijden heeft Saskia keuzes gemaakt. Alle moois in Italië is niet in 200 pagina's te vatten en daarom is Mijn Italië opgebouwd rondom thema's die Balmaekers het meest aanspreken.

Mijn Italië lijkt in de aanpak op Mijn Rome, dat een jaar geleden van Saskia's hand verscheen. Het zonnige, 100% Italiaanse fotomateriaal, de gezellige en goed gedocumenteerde verhalen, de gezonde dosis harde informatie en praktische tips.

Je merkt aan kleine details dat Saskia de plaatsen die ze beschrijft zelf heeft bezocht. Balmaekers' beschrijvingen zijn niet alleen levendig maar vooral ook herkenbaar. Saskia spreekt uit eigen ervaring en daarom is ze in staat je via dit boek mee te nemen naar Italië terwijl je gewoon nog thuis op de bank zit.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

broodstengels, grissini, recept uit Mangiamo!

Meer lezen →
Afgelopen donderdag lag Mangiamo! eindelijk in de boekhandels. Om dat te vieren was ik een week in Nederland voor activiteiten rondom de boeklancering.

In de keuken van foodstyliste annex visagiste Jacobien ter Veld, maakten we tv-opnames voor Koffietijd/5 uur Live. Het resultaat is van 30 april tot en met 4 mei te zien. Iedere dag zal er door RTL een recept uit Mangiamo! worden uitgezonden.

Een dag later stond ik samen met amica Winnie te koken in haar doorzonkeuken in Amsterdam. Samen bereidden we de hapjes voor de boekpresentatie van donderdag voor. Hadden we meteen tijd om lekker bij te kletsen.
En wat doe je na een dag boodschappen doen, in de zon lunchen en koken met de terrasdeuren open? Nu de ene chef tegenwoordiger nog bedrevener is in Italiaanse homecooking dan de andere, moet je als onbekende kookboekschrijfster iets doen om op te vallen. Dus sjeesde ik op mijn OV-fiets in de stralende zon met telefonische navigator naar de kookboekenwinkel van Mevrouw Hamersma. Iedereen, waaronder amica Winnie, had me al gezegd dat ik eens bij haar langs moest gaan. Geen woord te veel. Wat een collectie, wat een keuken! En een hele leuke kennismaking.

En donderdag was het dan eindelijk zo ver: de boekpresentatie van Mangiamo! in de heerlijk ruime en lichte boekhandel Scheltema in Amsterdam op het Rokin.
Iedereen was er, Il Marito was precies op tijd overgevlogen met Zoonlief&Zoonlief, er was familie en natuurlijk waren er vrienden, bloggers en journalisten.
De lancering van Mangiamo! vierden we met een aperitivo alla veneta. Ik maakte al momento risotto met radicchio rosso, en Il Marito grilde polenta die hij belegde met lardo di colonnata of met sopressa veneta all'Amarone. Uit Italië nam ik mijn ingemaakte, zoetzure groente mee, er was brood met burrata, paardenvlees en rucola en broodstengels met Parmaham. Prosecco en Ripasso om mee te proosten en sbrisolona met grappa toe.

Na een fijne toespraak door uitgever Willemijn, kreeg ik het woord. Hoewel ik mezelf eerder zou omschrijven als huismus dan als podiumbeest, als je eenmaal een microfoon in je handen krijgt gedrukt en de risotto al radicchio rosso al is uitgeserveerd, gaat de rest eigenlijk wel vanzelf. Zelfs praten met een microfoon.
Ik laste ook fotomomentjes in met socialite Gereon, die in Mangiamo! een bijdrage schreef over wijnen uit de Veneto, met lieve Wilma en met EC, ik signeerde boeken als een dolle en genoot tussen de bedrijven door vooral zoveel mogelijk van het gezelschap.

Op vrijdag bubbelde ik nog na van de aperitivo. En op zaterdag kookte ik met Hanneke van den Berg in haar keuken in Schagen. Het interview en twee recepten uit Mangiamo! verschenen in het Haarlems Dagblad en het Leidsch Dagblad en je kunt het interview HIER lezen.

Er is een week voorbij. Wat zijn de leukste reacties op Mangiamo! tot nu toe?

Vriendin Winnie gaf nog een feestje met wat overbleef van de boekpresentatie. Uiteraard werden de genodigden wel even con amore verzocht om Mangiamo! te kopen. Staaltje van direct marketing waar ik U tegen zeg.

"Dit wil ik eten voordat ik sterf!", opgetekend uit de mond van opnameleidster Jasmijn Beerthuis, tijdens het eten van gnocchi van bloem na de tv-opnames voor Koffietijd.

Ben je vandaag ook naar de perslunch van Giorgio Locatelli gegaan?
Onno Kleyn: "Nee, ik ben heel selectief."

Bob Nijhuis, ooit fervent Verona-ganger: "Vanmorgen je boek gekocht. Heerlijke bekende recepten en bekende plaatsen in Verona. Ik ben ervan aan het genieten."

Amica Pien las Mangiamo! in bed. "Ik lig nu met knorrende maag in mijn bed. Dat komt door je boek. Morgen meteen aan de slag ermee!"

Lies van Lepeltje Liefde ging meteen koken en stuurde afgelopen dinsdag al een foto van de halvemaantjes met biet en maanzaad. Klik HIER om de foto te bewonderen.

Neef Rober van Slagerij Aarnoutse uit Gennep legde Mangiamo! middenin de slagerij op een standaard, zodat iedereen het boek kan lezen. Er staat ook nog een exemplaar in vol ornaat op de toonbank. Geïnteresseerden worden vriendelijk doorverwezen naar de boekhandel tegenover de slagerij. Klik HIER om te zien hoe direct marketing door een familielid eruit kan zien.

Nicht Bea kocht toen ze toch eenmaal bezig was meteen maar 10 (!)exemplaren om uit te delen aan familie, vrienden en zakelijke relaties. Waar doet ze het toch van?

Broers Anton en Rob zorgen voor de nodige mond - tot - mondreclame: "Dit is ons zusje, ze heeft net een heel mooi kookboek uitgebracht. En ze komt nog op tv ook!"

Moeder Diets is trots, trots en nog eens trots en heeft Mangiamo! midden in de kamer pontificaal op de salontafel liggen. Voor haar vrienden en bekenden is er geen ontkomen aan!

De recensies van Saskia Balmaekers, Joke Boon, Marleen van Es, Jacobien ter Veld en Gereon de Leeuw zijn vol lof. Zo fijn!

Als ultieme daad van keiharde en concrete direct marketing waar eenieder werkelijk wat aan heeft, deel ik vandaag een recept uit Mangiamo! met jullie. Ik koos voor grissini, broodstengels, onmisbaar bij een aperitivo alla veneta.
Mangiamo!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Lachen naar het vogeltje is een vak apart. Mangiamo! behind the scenes

Meer lezen →
Over precies een week verschijnt dan eindelijk Mangiamo! het kookleesboek over de Veneto waaraan ik jaren heb gewerkt en waarin ik mijn hele ziel en zaligheid heb gestopt. Het idee voor het boek kreeg ik 6 jaar geleden en nu is het nog maar een kwestie van dagen voordat het er is!
Tijd voor nog een tipje van de sluier, een anekdote over het maken van het boek.

'Oh, en vergeet je de publiciteitsfoto niet?'
Publiciteitsfoto?!
Ik hernam mezelf onmiddellijk en schreef uit de losse pols terug: 'Nee natuurlijk niet, een publiciteitsfoto, geen probleempje hoor!'

De visagiste begrootte dat ze twee uur met me bezig zou zijn. Twee uur! Alleen die diagnose al gaat een mens niet in de koude kleren zitten.
Ik zorgde dus dat fotografe Marleen ruim twee uur lang foto's kon maken van koek en taarten die ik de avond van tevoren had gebakken. We hadden geen tijd te verliezen.
Terwijl de visagiste om me heen danste met kwasten, poeders, crèmes en hulpmiddelen die ik zelfs op mijn trouwdag nog nooit gezien had, ging Marleen onverstoorbaar verder met waar we mee bezig waren.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

kliekjesdag en frittata

Meer lezen →
Sinds een paar jaar doe ik trouw mee aan de verkiezing van het lelijkste woord van het jaar. Het Instituut voor de Nederlandse Taal organiseert de verkiezing in twee rondes. In de eerste ronde dragen  deelnemers de woorden of uitdrukkingen aan die ze lelijk of irritant vinden. In de tweede ronde kun je een van de vaakst ingezonden woorden wegstemmen.

Dit jaar nomineer ik 'kliekjesdag'.
Geen kloeke kliekendag maar kliek-jes. Het klinkt al schraal en schriel, alsof je op een houtje moet bijten, in het beste geval op een verzameling houtjes. En dan ook nog in het gezelschap van een groep klef samenscholende mensen. Leuk is anders!
Kliekjesdag, het woord ademt restjes die nog stammen uit grootmoeders tijd: iets mufs waar stevig de klad in zit. En dat nodigt mij dan juist uit om resten en alles wat erop lijkt rücksichtslos (heerlijk woord trouwens) in de prullenbak (Kliko!) te donderen.
Kliekjesdag voelt als een dwangbuis. Maandag gehaktdag, dinsdag papadag, vrijdag kliekjesdag. Maandag gehaktdag, dinsdag papadag, vrijdag kliekjesdag herhaal je, terwijl je spartelend hapt naar verse spruitjeslucht.
Een beetje een weldenkend mens spaart zijn restjes geen week op, dat is toch vragen om ellende? En om uitdijende  schimmelculturen en zure verrassingen in de koelkast. Restjes gebruik je gewoon iedere dag, zonder ophef.

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mangiamo! Hoe wild kan wildplukken zijn?

Meer lezen →
In september 2016 deden we de eerste Mangiamo! fotosessie en in april vorig jaar de tweede. Er waren in het voorjaar weer heel andere ingrediënten beschikbaar en nu was het tijd voor mijn recepten met verse tuinbonen en doperwten. En voor een recept met de bijzondere jonge uitlopers van de wilde hop: bruscandoli. Dat kon eind april mooi nog net!
Via een internetsite bestelde ik de laatste moeilijk verkrijgbare ingrediënten, zoals een watermeloen, een verse mierikswortel en, halleluja!, bruscandoli. Ik kon gewoon niet geloven dat die via internet te koop waren. En met halve kilo's tegelijk ook nog! Daar moet je best wel een tijd voor plukken en zoeken. De prijs was ook nog eens boven verwachting schappelijk. Voor € 3,50 kon ik ze, vooral op dat moment, echt niet zelf gaan plukken. Wat was Italië toch een fantastisch culiland!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Kip uit een oven

Meer lezen →
Een te schattige vader, een te schattige moeder en drie te schattige kinderen, met een druk en gezellig bestaan willen 's avonds niets liever dan gelukkig samen om de tafel zitten.
Met niks anders dan een gerecht uit de koker van Honig natuurlijk.

Op de sociale media zag ik  dit filmpje voorbij komen waarin het gezin Jongedijk uit Almere de uitdaging (challenge!) aangaat om een jaar lang met Honig te koken. Hoeraaa!!
Wie is er nou niet dol op uitdagingen? Wie wil er nou niet gelukkig zijn? En wie houdt er nou niet van gezelligheid?
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

venkel uit de oven

Meer lezen →
Gisteren vierde Fabio z'n elfde verjaardag met zijn amici.
Il Marito en ik hadden de rollen goed verdeeld: hij spelleider en animeermeneer, ik de catering en de feestmuziek.
In de stralende zon raasde een bende jongens en meisjes een paar uur lekker uit, om zich daarna bij ons in de woonkamer/keuken te goed te doen aan smeuïge chocoladetaart, bakplaten vol pizza, volumineuze hoeveelheden chips en stromende liters frisdrank.

Het bijzonderste jongetje op het feest was Gabi, pas vier maanden geleden uit Ghana naar Italië gekomen. Veel Italiaans sprak hij nog niet en Italiaanse jongens en meisjes van 11 en 12 spreken niet zo veel Engels als Nederlandse kinderen van die leeftijd. Het handen- en voetenwerk was  hartverwarmend! Gabi kreeg als eerste een stuk taart, iemand informeerde bezorgd door wie hij naar huis zou worden gebracht en zijn voorraad chips werd streng gecontroleerd op tijdige aanvoer.

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties