Zoervleis, Limburgs recept met Italiaanse slag

Meer lezen →
Als je emigreert naar Italië verhuizen sommige recepten mee en andere niet. Je past jezelf aan aan de nieuwe omgeving en je recepten ook.
De concurrentie van de Italiaanse keuken, eerlijk is eerlijk, is groot en het aanbod in de winkels is anders. Boerenkool met worst, dat is hier niet na te doen helaas want boerenkool is hier niet te koop! Een van de blijvertjes is zoervleis. Limburgs zoervleis, aangepast aan Italiaanse omstandigheden.

Waar haal ik bij nacht en ontij in Italië ontbijtkoek en appelstroop vandaan? Tja.
Zelf ontbijtkoek bakken is nogal een omweg. En online appelstroop bestellen is niet snel genoeg als de zoervleisnood het hoogst is.
Ik kopieer de smaak van ontbijtkoek en stroop daarom door een kaneelstokje, nootmuskaat en zoete ketjap medja of stroperige balsamico te gebruiken. En omdat ontbijtkoek de saus ook bindt, maak ik een neutrale beurre manié. Kleine moeite, hetzelfde effect!
Zo doen we dat dus.

En dan dat vlees lekker laten pruttelen en de geur van thuis opsnuiven. De smaak is net weer even anders dan de smaak van Italiaanse stoofpotjes met (altijd weer die) rode wijn.
Ben je in een Nederlandse bui, geef dan friet en bier bij het zoervleis.
Ben je in een Italiaanse bui, dan serveer je zoervleis met geroosterde polenta en drink je er een glas rode wijn bij.
Landgenoten! Wij van Italiaans koken met Antoinette zeggen, ga voor die eerste optie!
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
4 Reacties

Italië voorgoed, portretten van blijvers

Meer lezen →
Van een familielid kreeg ik onlangs Italië voorgoed van Renate van der Bas opgestuurd. Van der Bas is freelance journaliste en schrijft onder meer reisreportages voor Het Parool en verhalen over eten en drinken voor Bouillon! Magazine.
In Italië voorgoed portretteert ze zes ondernemende Nederlandse types die jaren geleden verhuisd zijn naar Italië.
De vergelijking met het programma Ik vertrek is natuurlijk gauw gemaakt. Ik vertrek maakt reportages over mensen die op het punt staan te emigreren. Vaak gaan ze van ijzingwekkende onnozelheid en blinde verliefdheid avonturen aan die gedoemd zijn te mislukken. En er is niemand die de emigranten dan tegen zichzelf in bescherming neemt.
Ik krijg dan de neiging heel hard "Jan Klaaaaasen, kijk achter je!" te gillen.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
1 Reacties

koekjes met tijm en salie bakken

Meer lezen →
Een maand of twee geleden kregen we een telefoontje van voetbalvereniging Chievo. Vanaf volgend schooljaar gaat Victor bij hun keepen. Dat is groot nieuws voor een kleine jongen: Chievo speelt in de Italiaanse eredivisie.
Victor was dolblij, want hij droomt hier letterlijk al jaren van. Uitdagende trainingen waar hij nu alvast aan mee mag doen en een stimulerende omgeving. En dan ben je als moeder natuurlijk trots en blij voor je kind maar ik denk ook met een tikje weemoed aan de voorgeschiedenis.

Victor is net elf maar hij is zo lang als een jongen van 15 jaar oud. Toen hij een peuter was hielden de benen de snelle groei en het gewicht van zijn lichaam niet bij. En zijn hersens ook niet. Victor had x-benen en bewoog heel ongecoördineerd.
Hij zat altijd vol blauwe plekken omdat hij maar bleef struikelen over zijn eigen benen.
Wie bij hem in de buurt stond als hij struikelde kon een klap krijgen, omdat Victor steevast dacht dat hij geduwd was.

Dagelijks gingen we naar de speeltuin, want zijn benen gebruiken om te rennen, springen en klimmen was het beste medicijn tegen slappe benen en slechte coördinatie.
Op advies van de fysiater* begon Victor al toen hij vijf jaar was met judo. Hij was het jongste kind van de judoklas, maar hij werd een jaar eerder toegelaten omdat hij zo goed luisterde (jaja, toen nog wel..) en omdat we de judoleraar de situatie hadden uitgelegd. De judoleraar heeft hem meer dan geweldig ondersteund.

Hoe meer verschillende sporten, hoe beter was het devies. Behalve judo leerde Victor fietsen, zwemmen, skiën, voetballen, tennissen en volleyballen. Dag in, dag uit, jaar in jaar uit bezig met bewegen. Bij de sportclub of in de speeltuin.

Nu is het alleen nog maar voetbal. Stijfkoppig proberen steeds beter te worden. In het echt en op de Playstation.
En dan na jaren dat telefoontje.

Kom, ik ga maar eens koekjes voor hem bakken, die heeft hij wel verdiend.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
5 Reacties

Nigella's bananenbrood met boerenjongens

Meer lezen →
Drie vermoeide bananen. Met hun sproetengezichten en duurzame blik keken ze me licht verwijtend aan. Jongens, ik begrijp best waar jullie heen willen, jaja, no waste en zo...

Ik dacht aan een luchtig bananenbrood zonder dadels en havermout, met kristalsuiker en boter maar vooral: lekker! Totaal niks Italiaans aan, maar wel doeltreffend.
Getriggerd door drankgebruik en een snufje dubbelkoolzure soda ging ik aan de slag ging met dit recept voor banana bread van Nigella Lawson uit The domestic goddess, de goddelijke huisvrouw.

Dat leek me nou wel wat. Bak een heerlijk bananenbrood en je huisgenoten liggen in katzwijm aan je huiselijk doch goddelijk gepantoffelde voeten. I'm in total control.
Zeker nu The domestic god weer eens dagenlang afwezig is in verband met werkzaamheden elders, lijkt zo'n bananenbrood wel een enorm handig hulpje in de huishouding/opvoeding.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
2 Reacties