Italië voorgoed, portretten van blijvers

Van een familielid kreeg ik onlangs Italië voorgoed van Renate van der Bas opgestuurd. Van der Bas is freelance journaliste en schrijft onder meer reisreportages voor Het Parool en verhalen over eten en drinken voor Bouillon! Magazine.
In Italië voorgoed portretteert ze zes ondernemende Nederlandse types die jaren geleden verhuisd zijn naar Italië.
De vergelijking met het programma Ik vertrek is natuurlijk gauw gemaakt. Ik vertrek maakt reportages over mensen die op het punt staan te emigreren. Vaak gaan ze van ijzingwekkende onnozelheid en blinde verliefdheid avonturen aan die gedoemd zijn te mislukken. En er is niemand die de emigranten dan tegen zichzelf in bescherming neemt.
Ik krijg dan de neiging heel hard "Jan Klaaaaasen, kijk achter je!" te gillen.



Italië voorgoed daarentegen is een feest van herkenning.
Van radijsboer tot fotograaf, van beeldend kunstenares tot actrice. Van der Bas laat alle blijvers ruim aan het woord en schildert met hun antwoorden en anekdotes levensverhalen die tot de verbeelding spreken. Doorzetters, stijfkoppen die de ik-mis-de-hagelslag-pindakaas-drop-kroketten-en-HEMAworst-fase al lang voorbij zijn. Mensen voor wie het nieuwe bestaan hun gewone leven is geworden.
Nou ja, gewoon..?

Neem nou het interview met Diane Lensink, actrice, eigenaresse van Bed & Breakfast Vinazza en schrijfster van de Vinazza-kookboeken.
 "Italianen worden nooit onbeleefd met gasten, maar mij lukt dat niet altijd. Soms werkt een klant je gewoon op de zenuwen. Er was eens een meneer P. Hij kwam al zo belangrijk doend binnen, zo van je moet de groeten van die-en-die hebben. Oftewel: let op, ik ken mensen. Hij ergerde me vanaf het begin.
......
Op dag drie ging het mis. Ik had een lunchpakket gemaakt voor hem en zijn vrouw. Dat vind ik leuk om te doen, ik leg daar mijn ziel en zaligheid in en pak flink uit met verse pesto uit eigen vijzel, rucola, eiersalade. Het levert me altijd veel complimenten op. Enfin, ik sta de boel net af te maken met wat draaien aan de pepermolen, klinkt opeens de stem van mevrouw P. hard en schel zodat iedereen het hoort: 'Oh nee, geen peper, dan heb ik morgen aambeien!'
Ik heb het hele pakket zo in de vuilnisbak gekieperd. Basta. Zeg dat dan eerder, als je ergens niet tegen kunt."

Over haar kookkunsten:
"Het is geen koketterie als ik zeg dat ik eigenlijk niet echt goed kan koken. Ik hou van lekker eten, van aan tafel zitten. Ik hou ervan als anderen lekker aan tafel zitten. Ik hou van wijn, en ik ben gezegend met un buon palato, een goed gehemelte, zoals ze hier zeggen: ik kan goed proeven en heb ook een scherpe neus, die me dan op andere gebieden wel weer eens parten speelt - als een protserig parfum strijdt met een heftige aftershave, en dat op een plek waar gegeten wordt! Ik heb natuurlijk ervaring opgedaan, ik lees wel eens wat, ik zoek wat op, combineer, en vooral: ik maak niks wat ik niet aandurf. Dus ... zo goed kan ik niet koken."

En Diane over zwijnkop in gelei:
"Zwijnkop dus. Ook deze jagers zijn lui. En ook de vrouwen en zelfs de moeders van de jagers hebben er niet zo veel zin meer in (een enkele uitzondering daargelaten), en zo komt het dat ik er als Nederlandse voor moet zorgen dat de geweldig rijke regionale keuken niet in de vergetelheid raakt."
Diane Lensink overleed in 2012 op 62-jarige leeftijd.

Italië voorgoed is vermakelijke en misschien zelfs wel verplichte kost voor alle Nederlanders die naar Italië willen verhuizen, of al verhuisd zijn.

Italië voorgoed is niet meer te koop en een herdruk komt er waarschijnlijk niet meer, want de uitgever is inmiddels helaas failliet. Maar Renate van der Bas heeft nog een aantal exemplaren beschikbaar.
Via dit contactformulier kun je je bestelling aan haar doorgeven. Overigens zit Van der Bas momenteel middenin een verhuizing, dus geef haar de tijd.
Je kunt natuurlijk ook naar het boek vragen bij de bibliotheek.

Lees hier een recept dat ik aanpaste aan Italiaanse omstandigheden.

1 opmerking:

  1. Ik ga een exemplaar proberen te bemachtigen ;-). Over twee jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen dus wie weet...

    BeantwoordenVerwijderen