maak mandarijnenlikeur met jeneverbes, of brei een oranje slaapmutsje

Meer lezen →
Ik ontmoette eens een twintiger die dol was op breien. Echt waar. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat zat ze als het even kon te tikken. Geen lange halen snel thuis, maar dunne naalden, veel kleuren en ingewikkelde patronen. Insteken, draadje omhalen, door laten schuiven en af laten gaan in het kwadraat. Indrukwekkend!
Zij vertelde me dat breien op haar een ontspannend effect had. Kijk, dit artikel  stuurde ze me op. Er staat heel in het kort: herhaal dezelfde beweging 1000 keer en je voelt je goed. Je bent ontspannen, alsof je een flink stuk gerend, gefietst of gewandeld hebt.
Er zijn zelfs hele groepen die samen breien. Maar dan heet het gelukkig geen breien meer hoor, dan is het stitch 'n bitch-en.

Helaas gaat de stitch-, kruissteek- of punnik-relaxvlieger voor mij niet op. Laat mij handwerken en je kunt me na een krappe week al afvoeren naar een gesloten inrichting. Met deeg kneden, gnocchi rollen en ravioli maken kan ik wel uren zoet zijn. En daar wordt een ander dan weer knettergek van!
Blijkbaar moet er voor een ontspannend effect toch iets meer zijn dan alleen het tig keer herhalen van een beweging.

Vandaag ga ik, ondanks mijn handwerkallergie, relaxt een oranje slaapmutsje breien. Stitch 'n bitch je met me mee?
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
12 Reacties

Over Drank, Wateetons recensie

Meer lezen →
Na Over Worst, Over Rook en Over Rot (genomineerd voor Kookboek van het Jaar) heeft Meneer Wateetons, schrijver en fermenteerder, zijn tanden gezet in iets wat ons allemaal bezighoudt: drank.
In Over Drank heeft Wateetons heel veel informatie over het onderwerp verzameld en onderzocht, op een rij gezet en uitgelegd zoals alleen een Wateetons dat doet.

Een maand of wat geleden zocht ik online informatie over het zelf stoken van grappa. Ik vond wazige filmpjes op YouTube en versnipperde informatie op sites van soms verdacht kaliber. Het was nogal een speurtocht en ik wist dat ik het plaatje niet compleet had.
Een mannetje uit het dorp, illegaal grappastoker van beroep, was ook eerder vaag dan loslippig.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

opsta-marmelade van mandarijn, laurier en citroen

Meer lezen →
We hebben een nieuw bed.
Breder, hoger. En je kunt jezelf van boven en beneden automatisch laten opklappen. Er liggen twee keiharde matrassen in. Kortom: ik slaap lekkerder dan ooit tevoren.
En langer!
Hadden we die twijfelaar dan toch nog maar een paar jaar langer moeten aanhouden?

Gelukkig is er nu opsta-marmelade.
Opsta-marmelade is de omfietswijn onder de broodversierders, je fris-en-fruitigste tafelgenoot en de opzwependste solo van alle jamsessies.
Gemaakt om je bed voor uit te komen!
En. Dat. Wil. Je.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

strak plan voor koffielikeur met vanille

Meer lezen →
Koffielikeur met vanille, dat leek me wel wat als kerstcadeautje dit jaar.
Op 3 december stopte ik alvast twee flinke vanillestokjes in een liter alcohol 96%.
In Nederland kaapte ik bij mijn moeder op 11 december wat koffiefilters en een -houder mee. Ook al had ik me op 7 december nog zo efficiënt voorgenomen om die op 8, 9, 10 of 11 december even te kopen bij deze of gene HEMA. Want twee liter koffie zetten op zijn Italiaans, via een percolator, dat wil je niet. Zelfs al had je alle tijd van de wereld.
Met een Opel Corsa kriskras crossend door Nederland op bezoek bij familie en vrienden, ben ik van 8 tot 11 december heel die HEMA en haar koffiefilterhouders natuurlijk glad vergeten.
Bedankt mam! Op 12 december bottelde ik gelukkig toch 3 veel te lekkere liters koffievanillelikeur.
Op 13 december stopte ik alvast twee flinke vanillestokjes in een liter alcohol 96%.

Ook jij hebt tijd genoeg om deze superlikeur nog voor de kerst in leuke flesjes te doen.
En, o ja!
Zorg dat je niet alle flesjes weggeeft. Laat dat goede voornemen per 1 januari vooral niet ingaan. Je weet inmiddels toch al jaren dat dit soort afspraken met jezelf op niks uitloopt?
Minder koffiedrinken in 2017 was het toch?
Tssssssk-k-k!!!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

pasta maken van kastanjemeel

Meer lezen →
Tegen het einde van een lange warme zomer krijg ik het op mijn heupen. Ik heb visioenen van een vlammend hete open haard, hartverwarmende stoofpotjes, wild zwijn, spruitjes en zelfgemaakte zuurkool. Warme chocolademelk en speculaas. Geroosterde kastanjes en rode wijn.
Zoonlief & Zoonlief hebben het hele jaar door dezelfde visioenen. Zij willen pasta, pizza, hamburgers, friet, sushi en pannenkoeken.
Altijd.
Niet veel anders.
Pasta van kastanjemeel is heel anders, maar dat kun je ze voorschotelen, want pasta. Zij blij, ik blij.
Ik vind tagliatelle van kastanjemeel lekker met een bittere pesto van rucola en amandelen of bijvoorbeeld met een restje van een stoofpotje wild zwijn. Pasta van kastanjemeel smaakt wat zoet, dus daar moet iets flink hartigs tegenover staan. Va bene, aan de slag!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

gebakken gnocchi alla sorrentina

Meer lezen →
Gnocchi uit de oven, met mozzarella en tomaat dat is geheid scoren. In huize Italiaans koken met Antoinette en ver daar buiten. Troostvoer van de bovenste plank.
Oudste zoon zag een zware bui hangen op school. Technologie is (nog) niet zo zijn ding. In dat vak worden alle processen die grondstoffen maken tot eindproducten behandeld.
Kennen we zoiets in Nederland? Ik vind het allemaal bere-interessant en heb nooit een dergelijk vak gehad op school. Series als "How is it made" gaan erin als koek. Toen ik ooit voor een uitzendbureau werkte vond ik het boeiend om te zien hoe het er aan de productielijnen aan toeging.  Maar ik dwaal af.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

recensie De Grote Kleyn, culinair compendium

Meer lezen →
De Grote Kleyn, culinair compendium.
Op het moment dat ik een pil van ruim twee kilo oppak vraagt de puber in me het zich af.
O jee.
Hoe draag je een grote hoeveelheid kennis over zonder te verzanden in gortdroge opsommingen van feiten? Hoe voorkom je dat je je lezers langzaamaan in slaap sust? En dat ze vooral nooit meer door je willen worden wakker gekust?

Als 16-jarige kon ik een leraar niet volgen. Hij draaide op de automatische piloot zijn lessen af en verder was het in de klas ook al een zooitje. Tijdens zo'n les ben ik eens in slaap geknikkebold. Uiteindelijk heb ik geschiedenis laten vallen. Eeuwig zonde en erg dom.
Jaren later ben ik nog steeds gevoelig voor toon en dosering. Sommige boeken of blogs kan ik helaas niet lezen. Bijvoorbeeld door totale afwezigheid van enig idee of door dwingende aanwezigheid van een schrijver. Taalgebruik dat ik niet prettig vind, ook zo'n barrière.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
3 Reacties

6 culinaire avonturen van Italiaans koken met Antoinette

Meer lezen →
Italiaans koken met Antoinette staat niet op de perslijst. Dat betekent dat ze, hoewel ze een blogmeisje is, niet wordt uitgenodigd voor culinaire events.
Maar dat wil nog niet zeggen dat ze niet culinair op avontuur gaat!
Ze nodigt gewoon zichzelf uit, zo'n type is het nou eenmaal. En ze hangt ook nog eens haar eigen slingers op. Iemand moet het doen tenslotte!

Tijd om een paar culinaire trips op een rij te zetten. Veel leesplezier!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

roggebroodje met gedroogde tomaat en oregano

Meer lezen →
Weet je wat ook vies is? Pasta koken zonder zout. Het overkwam me afgelopen week en het was wel een mijlpaal in mijn carrière (omdenken)!
De kritiek was ook al ongezouten. 'En dat schrijft een kookboek?!' Oudste zoon pakte een koekenpan en ging demonstratief een ei staan bakken. Ze hadden gelijk, geen redden aan: ik heb alles weggegooid.

Onlangs was ik in Midden-Italië. Daar hebben ze de onhebbelijke gewoonte om brood te bakken zonder zout. Dus niet eens per ongeluk, maar met voorbedachte rade.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

wilde cichorei plukken, recept

Meer lezen →
Vroeger was alles beter! Vooral witlof: die smaakte bitter en dat vond je lekker of niet. Tegenwoordig vindt iedereen het lekker en smaakt het bijna nergens meer naar. Dat hele bittere is eruit gekweekt. Jammer!
Maar geen nood. Gelukkig staat de aarde nog vol met witlofs Zuid-Europese neefje dat nog bitterder is dan witlof old style zelf.
Je moet er wel even wat voor doen, want wilde cichorei (Cichorium intybus L.) ligt niet voor het grijpen in de super (zoals in Italië). Dus gaan we weer eens wildplukken.
Hup, want catalogna, dat is een partij smullen! Mits je van echt lekker bitter houdt dan.
En van een stukje wandelen.

Wilde cichorei komt in Nederland veel voor zoals je hier kunt lezen. En dit  is waar je naar op zoek bent.
Nou ging ik snuffelen op de wildplukwijzer, maar daar staat op dit moment nog maar 1 vindplaats op. Is niet zo gek, want Nederland kent deze groente niet of is hem vergeten. Er is dus nog veel terrein te ontginnen qua wilde cichorei. Als je eenmaal een vindplaats hebt gespot kun je hem toevoegen aan de wildplukwijzer-app. Zo hebben anderen er ook nog wat aan.
En om het met Yvette van Boven te zeggen: 'je moet die vergeten groente gewoon onthouden'. Zeker de wilde cichorei!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Schlutzkrapfen, gevulde pasta uit de Val Pusteria

Meer lezen →
Halve manen en halfvolle volle glazen. Zo zie ik het graag en daar is niks negatiefs aan, kijk maar.
Schlutzkrapfen, dat zijn mezzelune zoals ze ze in de Italiaanse regio Alto Adige (lees Oostenrijk) maken. Verse pasta gevuld met spinazie en ricotta, gehuld in een half maantje van roggemeel, met bieslook erover.
De klassieke Italiaanse versie is zonder bieslook en gemaakt met pasta van tarwebloem.
De kleur van Schlutzkrapfen is donkerder en de smaak van de pasta is nootachtig en een tikje zuur door het roggemeel. Bieslook zorgt ervoor dat de halve manen je vrolijk toeschijnen maar laat de pasta ook extra goed smaken.

Kortom.
Ik zal het maar bekennen.

Pasta met ricotta en spinazie smaakt veeel lekkerder als je hem maakt zoals in Alto Adige (lees Oostenrijk), in plaats van op z'n Italiaans.

Halve manen. Met roggemeel. Met bieslook. Is Win Win.
(Dit hebben jullie niet van mij va bene? Straks gooien ze me het land nog uit).
Nou ja, doe iets leuks met deze info.
En drink er dan een vol glas volle rode wijn bij.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

gehaktballen in tomatensaus voor Victor

Meer lezen →
Een vreugdedansje, de vlag uitsteken en proosten op de goede afloop.
Na 3 maanden zomervakantie gingen de kinderen ein-de-lijk weer naar school. Hoerrrraaaa! Dat moest gevierd worden.
Maar het dansje, de vlag en de toast bleven uit. Tot mijn eigen verbazing.
Opgeschort tot nader order.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
3 Reacties

Dit is geen verhuisbericht

Meer lezen →
Ik hou van actieve vakanties. Samen met fotografe Marleen van Es liep ik deze week de kookmarathonvierdaagse. Ik kookte en zij maakte foto's van de gerechten voor mijn BZN (Boek Zonder Naam).

Buiten was het 28 graden, binnen schommelde de oventemperatuur tussen de 150 en de 200 continue.
Pannen op het vuur en schotels in de oven, conserven in de kelder en een vriezer die uitpuilde van de heerlijkheden.
Marleen bleef haar onverstoorbare zelf en maakte er de lekkerste foto's van. Binnenshuis, buitenshuis.

De eerste foto's die ze me liet zien kwamen hard aan. Zo verschrikkelijk mooi. Waren dat mijn gerechten?
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
8 Reacties

brandnetelknödel met koolsalade uit Alto Adige

Meer lezen →
Ik ben een teenslipper-Imelda, ik heb slippers in alle kleuren en in 1 maat. Rose, geel, blauw, zilver, you name it. Er is nou eenmaal geen fijner schoeisel als het echt warm is. Luchtiger kan niet.
Tijdens een wandelvakantie in Alto-Adige afgelopen zomer verwisselde ik mijn slippers een week vrijwillig voor stevige bergschoenen en sokken. We wandelden uren per dag, berg op berg af. Genieten, afzien.
En als je dan helemaal aan het einde bent is er niks fijners dan .. die schoenen uittrekken (uitgooien).
En douchen.
En lekker eten.
Knödels bijvoorbeeld, die doen het erg goed bij stevige trek. Ze zijn er rond en plat, in de soep of met een salade, van oud brood of van griesmeel.
Wat mij betreft zijn ze allemaal lekker, maar favoriet waren de brandnetelknödel die ik thuis maar eens heb nagemaakt.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Zuurkool met worst

Meer lezen →
Het was een bewogen week in Fermo. Wij zaten er in een huisje, niet eens zo ver van het epicentrum van de aardbeving die Amatrice op 24 augustus in een spookstadje veranderde.
De cursus "Conserveer met Meneer in Italië" bij Indacofoods ging desondanks onverminderd door. Op het landgoed en in de directe omgeving was er gelukkig geen schade.

Wateetons heeft voor de cursus Conserveer met Meneer in Italië een programma in elkaar gezet dat alle fermentatietechnieken in 5 dagen behandelde. Hij legde de theorie duidelijk en gestructureerd uit en daarna ging je met die kennis aan de slag.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

Zo'n zomer vol ontmoetingen

Meer lezen →
Ik ben dol op de sociale media!
Tuurlijk, er zijn mensen die op  maandag zeuren dat het maandag is, er worden metershoge schandpalen in vruchtbare grond geslagen, groepjes gevormd en ontbonden en er zijn dodo's die iedere avond een fijne nachtrust toewensen. Maar daar kun je overheen lezen.
Er zijn uren, dagen, weken dat ik niks wil weten van Facebook, ik horendol ben van Twitter en verblind word door Instagram. Maar toch ben ik er weg van!
De sociale media hebben me namelijk al zoveel moois gebracht.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

Verrot lekker, Christian Weij

Meer lezen →
Huizen ruilen heeft veel voordelen. Je hoeft niet in het keurslijf van een hotelritme en je blijft verre van bungalowparktoestanden. Onze kinderen krijgen een realistische kijk op het dagelijks leven in Nederland. En in elk gewoon huis liggen wel een paar bijzonder leuke boeken! 
Dit jaar werd ik bijvoorbeeld heel aangenaam verrast met Verrot lekker van Christian Weij.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

paprikajam maken

Meer lezen →
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik conserveer me de laatste weken helemaal suf.
Kilo's en nog meer kilo's suiker en zout jaste ik erdoorheen alsof het niks was. Azijn en alcohol werden met liters tegelijk aangesleept.
Resultaat? Kruidenzout en kruidenazijn, aardbeienjam, kersenjam en abrikozenjam, siroop, likeur, een kruidenbitter.
Allemaal leuk en lekker natuurlijk maar het allerbijzonderst vind ik mijn twee potten paprikajam.
Het was nooit in me opgekomen om jam te maken van paprika's, verder dan paprikachutney was ik nog niet.

We waren onlangs een weekje op Mallorca.
De eigenares van onze B&B gaf bij het ontbijt wel 10 soorten zelfgemaakte jam. Ik zal ze niet allemaal opnoemen, maar er stond dus 'pimiento' op een van die potten. Vreemd!
En lekker, bleek!
Bij thuiskomst lagen er een aantal puntpaprika's in de koelkast. Klaar om een vakantieherinnering om te zetten in daden.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

rijstsalade met groente en tonijn

Meer lezen →
Zeg "vis!" en alarmbellen gaan rinkelen.
Zeg "tonijn!" en de alarmbellen gaan rinkelen.
Veel!
Hard!
Ben je er nog, ondanks het woord tonijn in de titel? Zet het alarm dan maar even af.
Het overgrote deel van tonijn uit blik is gestreepte tonijn (skipjack) en die tonijnsoort is niet bedreigd, zoals je hier kunt lezen. Of deze tonijn ook duurzaam gevangen wordt is een ander verhaal. Koop daarom tonijn en andere vis altijd met een MSC-keur. Als je hier klikt, zie je hoe makkelijk het is om zonder bezwaar tonijn uit blik te kopen.
Alle hindernissen zijn genomen, dus gauw door naar het recept: koude rijstsalade met veel knapperige groente en tonijn. Lekker als onderdeel van een koud zomers buffet of bij de barbecue. Wij eten het ook graag als lunchgerecht. Neem het vooral niet te nauw met het recept en gebruik het als inspiratiebron. Als je er voor zorgt dat het een knapperig en fris geheel wordt, zit je altijd goed!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

Gruwelijk lekker! Italiaanse hazelnootkoekjes

Meer lezen →
Vrouwen met overgewicht in roze leggings en Gisele Bündchen.
Een paar geëpileerde wenkbrauwen met trotse bierbuik en Denzel Washington.
Een taartplateau met cupcakes en een schaaltje met brutti ma buoni.
'Verschil moet er wezen' en 'niemand heeft zichzelf gemaakt' en zo, maar toch. Het oog wil ook wel eens wat.

Laten de brutti ma buoni (lelijk maar lekker) nou echt met voorsprong de allerlelijkste koekjes op aarde zijn. Hoe krijg ik jullie dan ooit zo gek om ze te gaan bakken?!
Gelukkig maken de hazelnootkoekjes met hun compensatiegedrag zelf bijna alles al goed: deze Italiaanse notenkanjers zijn gruwelijk lekker!
Alsof Gisele over je tong tippelt.
In witte cowboylaarzen, roze leggings en met geëpileerde wenkbrauwen.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
1 Reacties

Hasselback aardappels op z'n Italiaans

Meer lezen →
Reuzel of smout is gesmolten spek. Varkensvet dus. Vroeger was het heel gewoon om reuzel te gebruiken in de keukens in Noord-Italië. Wie het zich kon permitteren mestte een varken vet en dat werd letterlijk van kop tot staart gebruikt. Reuzel is goed houdbaar dus met het gesmolten vet van een varken konden ze maanden vooruit. Zero waste. Van bloed en ingewanden bijvoorbeeld werd een worst (sanguinaccio) gemaakt die gedeeld werd met familie, collega's en buren. Vanwege de korte houdbaarheid van varkensbloed werd het precieze moment van slachten overlegd. Zo konden ze samen optimaal gebruik maken van de opbrengst van elkaars kostbare varkens. En langer genieten van sanguinaccio, destijds een delicatesse.

Nu is reuzel de "vergeten groente" onder de vetten. Sinds de jaren vijftig zijn Italianen langzaam maar zeker overgeschakeld op olijfolie. Het dierlijke vet ligt ze te zwaar op de maag. Ok, boter moet nog kunnen, in een enkel geval dan. Ganzenvet is gewoon passé maar reuzel is echt iets voor hoogbejaarden. Met een geheugenstoornis, of juist niet.

Italiaans koken met Antoinette reuzelt tegen de trend in nog steeds lekker door. Ik gebruik het niet dagelijks, maar pastinaak of aardpeer eet je ook niet iedere dag. Dat wordt vervelend.
Reuzel is een smaakmaker die ik zeker niet afgedankt in een hoekje laat staan. Bijvoorbeeld aan dit aardappelbijgerecht geeft reuzel extra pit en romigheid. Iets vlezigs en toch ook weer niet. Probeer maar eens uit!
Zweedse aardappels met een tocco italiano.
En reuzel.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

recept seadas (sebadas) maken

Meer lezen →
Seadas, of sebadas zijn Sardijnse gefrituurde ravioli, gevuld met jonge schapenkaas (pecorino fresco). Ze worden gepresenteerd met een heel bittere honing die in een pannetje wordt verwarmd en aangelengd met water, zodat je een honingsausje krijgt.
Traditioneel gebruiken ze op Sardinië miele di corbezzolo, honing van aardbeiboombloesem. En die honing is heerlijk bitter. Echt flink bitter. Het is die honing die de seadas maken tot wat ze zijn: bitterzoet comfort food!
Bij gespecialiseerde delicatessen(web-)winkels kun je deze honing vinden. En anders neem je paardenbloemenhoning als alternatief.
Omdat jonge pecorino in Nederland niet of nauwelijks te krijgen is, gebruik je een mengsel van ricotta en jonge, zachte geitenkaas.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Zoervleis, Limburgs recept met Italiaanse slag

Meer lezen →
Als je emigreert naar Italië verhuizen sommige recepten mee en andere niet. Je past jezelf aan aan de nieuwe omgeving en je recepten ook.
De concurrentie van de Italiaanse keuken, eerlijk is eerlijk, is groot en het aanbod in de winkels is anders. Boerenkool met worst, dat is hier niet na te doen helaas want boerenkool is hier niet te koop! Een van de blijvertjes is zoervleis. Limburgs zoervleis, aangepast aan Italiaanse omstandigheden.

Waar haal ik bij nacht en ontij in Italië ontbijtkoek en appelstroop vandaan? Tja.
Zelf ontbijtkoek bakken is nogal een omweg. En online appelstroop bestellen is niet snel genoeg als de zoervleisnood het hoogst is.
Ik kopieer de smaak van ontbijtkoek en stroop daarom door een kaneelstokje, nootmuskaat en zoete ketjap medja of stroperige balsamico te gebruiken. En omdat ontbijtkoek de saus ook bindt, maak ik een neutrale beurre manié. Kleine moeite, hetzelfde effect!
Zo doen we dat dus.

En dan dat vlees lekker laten pruttelen en de geur van thuis opsnuiven. De smaak is net weer even anders dan de smaak van Italiaanse stoofpotjes met (altijd weer die) rode wijn.
Ben je in een Nederlandse bui, geef dan friet en bier bij het zoervleis.
Ben je in een Italiaanse bui, dan serveer je zoervleis met geroosterde polenta en drink je er een glas rode wijn bij.
Landgenoten! Wij van Italiaans koken met Antoinette zeggen, ga voor die eerste optie!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

Italië voorgoed, portretten van blijvers

Meer lezen →
Van een familielid kreeg ik onlangs Italië voorgoed van Renate van der Bas opgestuurd. Van der Bas is freelance journaliste en schrijft onder meer reisreportages voor Het Parool en verhalen over eten en drinken voor Bouillon! Magazine.
In Italië voorgoed portretteert ze zes ondernemende Nederlandse types die jaren geleden verhuisd zijn naar Italië.
De vergelijking met het programma Ik vertrek is natuurlijk gauw gemaakt. Ik vertrek maakt reportages over mensen die op het punt staan te emigreren. Vaak gaan ze van ijzingwekkende onnozelheid en blinde verliefdheid avonturen aan die gedoemd zijn te mislukken. En er is niemand die de emigranten dan tegen zichzelf in bescherming neemt.
Ik krijg dan de neiging heel hard "Jan Klaaaaasen, kijk achter je!" te gillen.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
1 Reacties

koekjes met tijm en salie bakken

Meer lezen →
Een maand of twee geleden kregen we een telefoontje van voetbalvereniging Chievo. Vanaf volgend schooljaar gaat Victor bij hun keepen. Dat is groot nieuws voor een kleine jongen: Chievo speelt in de Italiaanse eredivisie.
Victor was dolblij, want hij droomt hier letterlijk al jaren van. Uitdagende trainingen waar hij nu alvast aan mee mag doen en een stimulerende omgeving. En dan ben je als moeder natuurlijk trots en blij voor je kind maar ik denk ook met een tikje weemoed aan de voorgeschiedenis.

Victor is net elf maar hij is zo lang als een jongen van 15 jaar oud. Toen hij een peuter was hielden de benen de snelle groei en het gewicht van zijn lichaam niet bij. En zijn hersens ook niet. Victor had x-benen en bewoog heel ongecoördineerd.
Hij zat altijd vol blauwe plekken omdat hij maar bleef struikelen over zijn eigen benen.
Wie bij hem in de buurt stond als hij struikelde kon een klap krijgen, omdat Victor steevast dacht dat hij geduwd was.

Dagelijks gingen we naar de speeltuin, want zijn benen gebruiken om te rennen, springen en klimmen was het beste medicijn tegen slappe benen en slechte coördinatie.
Op advies van de fysiater* begon Victor al toen hij vijf jaar was met judo. Hij was het jongste kind van de judoklas, maar hij werd een jaar eerder toegelaten omdat hij zo goed luisterde (jaja, toen nog wel..) en omdat we de judoleraar de situatie hadden uitgelegd. De judoleraar heeft hem meer dan geweldig ondersteund.

Hoe meer verschillende sporten, hoe beter was het devies. Behalve judo leerde Victor fietsen, zwemmen, skiën, voetballen, tennissen en volleyballen. Dag in, dag uit, jaar in jaar uit bezig met bewegen. Bij de sportclub of in de speeltuin.

Nu is het alleen nog maar voetbal. Stijfkoppig proberen steeds beter te worden. In het echt en op de Playstation.
En dan na jaren dat telefoontje.

Kom, ik ga maar eens koekjes voor hem bakken, die heeft hij wel verdiend.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
5 Reacties

Nigella's bananenbrood met boerenjongens

Meer lezen →
Drie vermoeide bananen. Met hun sproetengezichten en duurzame blik keken ze me licht verwijtend aan. Jongens, ik begrijp best waar jullie heen willen, jaja, no waste en zo...

Ik dacht aan een luchtig bananenbrood zonder dadels en havermout, met kristalsuiker en boter maar vooral: lekker! Totaal niks Italiaans aan, maar wel doeltreffend.
Getriggerd door drankgebruik en een snufje dubbelkoolzure soda ging ik aan de slag ging met dit recept voor banana bread van Nigella Lawson uit The domestic goddess, de goddelijke huisvrouw.

Dat leek me nou wel wat. Bak een heerlijk bananenbrood en je huisgenoten liggen in katzwijm aan je huiselijk doch goddelijk gepantoffelde voeten. I'm in total control.
Zeker nu The domestic god weer eens dagenlang afwezig is in verband met werkzaamheden elders, lijkt zo'n bananenbrood wel een enorm handig hulpje in de huishouding/opvoeding.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

luie Italiaanse tomatensaus uit de voorraadkast

Meer lezen →

tomatensaus van tomaten uit blik met ui en boter van Marcella Hazan

Een heel eenvoudige, lekker zoete tomatensaus maak je met maar vier ingrediënten en dit fantastische recept van Marcella Hazan. Zullen we wedden dat je alles al in huis hebt?
Men neme een blik tomaten, een ui, boter, iets zout en that's it! O ja, een pak pasta natuurlijk, want daar maak je deze supersaus nou eenmaal bij.
Boodschappen hoef je dus al niet te doen. De ui hoef je niet eens te snipperen en zelfs al heb je driè linkerhanden, dan nog lukt het je niet om deze tomatensaus te verpesten, zo makkelijk.

Terwijl de saus vredig stond te pruttelen nam Fabio een lepeltje saus en zei: "Mmmm, buono mamma! Niks meer aan doen!"
Dat was ik toch al niet van plan, want ik was druk genoeg met het maken van verse spaghetti alla chitarra! Dat is vierkante vrij dikke spaghetti met een heel stevige bite. Ik maakte die van bloem (geen semola) van durumtarwe.
Maar deze saus is lekker bij alle pasta, dus ook bij gedroogde pasta uit je voorraadkast.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties