Italiaans brood, stromboli bakken

Stromboli: opgerolde pizza voor wereldburgers

Mijn kinderen worden tweetalig opgevoed. Ze zijn niet perfect tweetalig, want hun Italiaanse woordenschat is veel groter dan de Nederlandse. Bovendien hebben ze vooral een passieve kennis van het Nederlands. Mijn kinderen verstaan wel wat ik zeg, maar meestal antwoorden ze in het Italiaans.
Als ze willen roddelen op straat doen ze dat stiekem, in het Nederlands. Met familie in Nederland praten ze Nederlands en dat gaat goed.

Spreken beide ouders de buitenlandse taal en is de taal thuis alleen maar bijvoorbeeld Nederlands, dan is de tweetalige opvoeding automatisch consequenter. De actieve kennis van het Nederlands wordt dan vanzelf veel meer geoefend en het eindresultaat is daar natuurlijk naar.

Mijn kinderen had ik ook best complete tweetaligheid gegund. Want wat een enorme voorsprong hebben ze dan op kinderen die eentalig zijn opgegroeid. Maar wat is slagen in een meertalige opvoeding? Welke doelen stel je en hoever wil je daarvoor gaan?

Totdat de jongste naar de lagere school ging, hadden we vaak Nederlandse au pairs in huis. We keken alleen naar Nederlandse televisie en DVD's en ik las iedere dag voor in het Nederlands. We zongen liedjes samen en speelden erop los. Acht jaar heb ik heel veel energie gestoken in hun tweetaligheid. En eigenlijk ging het min of meer vanzelf goed.

Toen ze allebei naar de lagere school gingen, wilden we in verband met onze privacy geen au pair meer in huis. Er kwamen steeds meer Italiaanse kinderen over de vloer waardoor ik ook Italiaans sprak met mijn kinderen. Door hun groei kwamen ze steeds meer in de Italiaanse maatschappij te staan. Ik volgde hun daarin. Langzaam werden de momenten waarop ik Nederlands kon aanbieden minder.

En eerlijk is eerlijk, er kwam behoorlijk de klad in die meertalige opvoeding. Ik heb nooit tegen mijn kinderen gezegd dat ze me per se in het Nederlands moesten antwoorden en dat is een houding waar ik nog steeds achter sta. Mijn kinderen moesten hoe dan ook altijd bij mij terecht kunnen.
Maar ik ben begonnen met Italiaans praten in situaties waarin dat eigenlijk helemaal niet noodzakelijk was. En dat was niet slim!

Onlangs gaf een goede vriend me een boek cadeau. En door dat boek werd me ineens een heleboel duidelijk. Mijn "hun hersens zijn inmiddels wel geprogrammeerd en dat neemt niemand ze meer af" bleek een veel te makkelijke houding te zijn.
Als de Nederlandse woordenschat niet meer aansluit bij hun intellectuele ontwikkeling verliezen ze hun interesse voor de taal. Die wordt nutteloos en te moeilijk. Dat stond er.
Dat kwam hard aan. Luid en duidelijk, zwart op wit. En het schudde me direct goed wakker.

Inmiddels ben ik weer begonnen met consequent Nederlands praten over de meest uiteenlopende onderwerpen. Na twee weken worden we al beloond met meer Nederlandse antwoorden. Lang niet alle dus, maar zo is het nooit geweest en zo hoeft het ook niet te worden.

We hebben afgesproken dat ik mijn jongens iedere week één verschrikkelijk vies woord leer als beloning voor hun inspanningen (Nee ik sta niet open voor suggesties van mijn lezers). We kijken weer eens wat vaker Nederlandse televisie samen en ze hebben allebei, apart van elkaar, een logeerpartijtje bij oma in het verschiet. Extra vakantiedagen krijgen ze van me voor die logeerpartijen (ja, dat kan in Italië zomaar) en dat vinden ze natuurlijk fantastisch!
Voor het einde van het jaar verzin ik een Nederlandse test voor ze en als ze die met goed gevolg afleggen, krijgen ze een leuk geldbedrag waar ze dan zelf een cadeautje van mogen kopen. Ze worden dus pratend rijk!

Verder heb ik alle vertrouwen in mijn kinderen, want wat er in zit komt er vaak op de meest onverwachte momenten uit.
En daarom dit recept voor een stromboli. Stromboli is niet alleen de naam van een Italo-Amerikaans hartig gevuld brood. Het is ook de naam van een actieve Italiaanse vulkaan.
Vulkanen zijn net als kinderen: ze barsten los als je het het minst verwacht.

recept stromboli voor 6 - 8 wereldburgers

voor het pizzadeeg:
100 ml melk op kamertemperatuur
7 g droge gist
600 g bloem "0" (extra sterke bloem)
250 ml bruisend water op kamertemperatuur
5 g suiker
10 g olijfolie + extra om het brood mee te bestrijken voor het de oven in gaat.
10 g zout

voor de vulling:
400 g kastanjechampignons
300 g buffelmozzarella
50 g zwarte olijven zonder pit
100 g gekookte ham in plakken
8 el passata, zelfgemaakt (klik hier) of zelf gekocht.
gedroogde oregano
zout
peper

Droge gist hoef je niet op te lossen in vloeistof maar het kan wel. Ik los de gist op in de melk en laat dat mengsel dan een paar minuten rusten.
Pak een grote kom en doe de bloem erin. Maak een kuil in de bloem en doe daar het gistmengsel, een deel van het water, suiker en olijfolie bij. Kneed goed en voeg het zout en de rest van het water toe. Kneed het deeg nog een paar minuten goed.
Dek de kom af en laat het deeg minstens een uur rijzen op een tochtvrije plek.

Ondertussen maak je de vulling. Maak de champignons schoon, snij ze in dunne plakken en bak ze op hoog vuur tot ze beginnen te bruinen.
Snij de mozzarella in plakken en de olijven in rondjes.

Rol het deeg op bakpapier uit tot een rechthoek die past in de bakplaat van je oven. Ik maak 1 grote stromboli. Je kunt de rechthoek ook opdelen en er twee stromboli van maken.
Verdeel de passata over het deeg en beleg het met de ham, gebakken champignons, de plakjes mozzarella, de olijven en de gedroogde oregano. Breng op smaak met peper en zout.
Rol de pizza op. Gebruik het bakpapier daarbij. Druk de naad goed aan, zodat je stromboli niet openbarst en wrijf de stromboli in met wat olijfolie.
Laat de stromboli nog een half uur rijzen.
Verwarm de conventionele oven voor op 225 graden en bak de stromboli gaar in 30 -35 minuten.
Serveer direct.

Eet stromboli naast een kop soep, als onderdeel van een buffet of bij de borrel.

Variatie:
Leef je vooral uit op de vulling! Denk aan artisjokken of gegrilde courgette, gebruik alle vleeswaren die je maar te binnen schieten, doe er eens een pikantere kaas in (gorgonzola), of neem ansjovis. Als het maar smeuïg blijft.
Ik heb dit recept ook wel eens met een deel volkoren speltmeel gemaakt maar dat pakte minder uit: de smaak van het deeg vond ik te zuur.

Muziek terwijl u werkt:
Express yourself, Charles Wright & The Watts 103rd Street Rythm Band

6 opmerkingen:

  1. Mijn kinderen heb ik ook 2talig opgevoed, NL en Duits en dat blijkt toch een groot voordeel te zijn. Oh en wat betreft een vies woordje als beloning. Als ze nl televisie kijken leren ze dat vanzelf.............

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als ze hun eigen bronnen aanboren valt er hier en daar toch nog wat te vertalen ;)

      Verwijderen
  2. Leuk verhaal. Ik had trouwens geen idee dat je twee kinderen hebt. Ik dacht eentje. En een heerlijk recept!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuk om te horen Culinette! Ja het zijn er echt twee ;)

      Verwijderen
  3. Mooi geschreven. Het recept ga ik een keer proberen, 1x eerder gemaakt maar het resultaat was qua smaak prima maar het uiterlijk......

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Ageeth! Had je 'm wel goed dichtgevouwen? Gewoon nog eens proberen maar.

      Verwijderen