maak zelf kruidenzout

recept kruidenzout van verse kruiden en ruw zeezout

Vanuit het hoger gelegen Erice zie je ze al: de strak omlijnde zoutpannen langs de Siciliaanse westkust. Van bovenaf gezien zijn het kleurige vakjes. Wit, grijs, aquamarijn, roze.
Dichterbij zie je de kanaaltjes ertussen, witte zouthopen ernaast en bergen zout dat te drogen ligt onder terracotta dakpannen. Schilderachtige witte molens met zes wieken en een rood dak.





De vlakke kustlijn, de nooit aflatende wind, de brandende zon en de kleine kans op regen maken de streek van Trapani tot Marsala al eeuwenlang (sinds 800 v. Chr.) tot een bijzonder gebied.
De handel in zout was tot halverwege de vorige eeuw een van de belangrijkste inkomstenbronnen van het eiland. Er werd grof en grif voor betaald en van heinde en verre kwamen ze het kopen. Ex works, scheepsladingen vol.

Het winnen van zeezout is, ook nu grote delen van het proces gemechaniseerd zijn, nog altijd een hele klus. Het is een ingewikkeld procedé waarbij het water van bassin naar bassin wordt gepompt, al naar gelang de zoutconcentratie.
Zon en wind doen langzaamaan hun werk voordat het zout uit de zoutpan geschept kan worden en te drogen kan worden gelegd. Het verzamelen van ruw zeezout gebeurt nog steeds met de hand, nou ja met een schep. Maar niet machinaal zoals in de industriële zoutwinning.
Een regenbuitje op het verkeerde moment kan maanden werk in rook laten opgaan.

Ruw zeezout wordt in tegenstelling tot industrieel gewonnen zout uit zoutmijnen niet gewassen, niet bewerkt en niet gedroogd. Er worden ook geen andere mineralen aan dit zout toegevoegd. Door het ruwe zout niet te wassen blijven alle van nature aanwezige mineralen bewaard. Bijvoorbeeld magnesium dat het drogen van zout niet bevordert.
Ruw zeezout is lichtgrijs van kleur.

Doordat het zout niet gedroogd wordt in ovens maar in de zon, blijft het zout niet alleen een beetje vochtig maar ook goed van smaak.
Op Pantelleria, een eilandje bij Sicilië waar ze kappertjes inleggen in zout, zweren ze volgens onze gids bij ruw zeezout uit Trapani. Ze willen geen ovengedroogd zout omdat dat wat bitter smaakt. Industrieel gedroogd zout zou de smaak van de kappertjes daardoor verpesten.

Zout met een beschermde geografische aanduiding? Ik vond het altijd nogal overdreven.
Maar sinds ik het zoutmuseum (Il Museo del Sale) en de zoutpannen (Le Saline) in Nubia heb bezocht en een boekje over zoutwinning heb gelezen, begrijp ik die keur helemaal! En ik sta er ook niet van te kijken dat het zout uit Trapani een presidium is van Slow Food Italië.

Nog even een tip van de gids uit het Museo del Sale, kleinzoon van de eigenaar van de zoutpannen bij Nubia: geef altijd de voorkeur aan zeezout maar neem als het even kan ongeraffineerd zeezout.
Let erop dat het zout verpakt is in plastic. Karton is niet geschikt als verpakking van zout.

Bovendien trakteerde de gids mij op een recept voor kruidenzout.

recept kruidenzout maken van ruw zeezout

200 g ruw zeezout of grof zeezout
20 g verse groene kruiden zoals bieslook, citroentijm, dragon, majoraan, rozemarijn, rucola, salie, tijm

Doe de kruiden in een glazen pot en bedek ze met het zeezout. Draai het deksel dicht.
Laat de pot een maand staan en maal zout en kruiden daarna fijn in de keukenmachine.

Kun je niet aan ruw zeezout komen, dan gebruik je gewoon grof zeezout.

Kruidenzout is lekker in soepen, sauzen, stoofpotjes, dressings, kruidenboter, op croutons, bij gegrild vlees en in vispakketjes. Nou ja, bedenk het maar!

Overigens is ruw zeezout niet geschikt voor de zoutmolen, omdat het vochtig is. Voor de zoutmolen kun je gedroogd grof zeezout gebruiken.

Muziek terwijl u werkt:
In the Summertime, Sly & The Family Stone

2 opmerkingen:

  1. Lekker! Sinds iemand het voor ons meenam hebben wij de Franse variant, ben ff de naam kwijt. Grijs en vochtig inderdaad.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sel de Guérande misschien (Keltisch zeezout)?

      Verwijderen