Italiaanse rijsttaart van mamma Ada

zoete Italiaanse rijsttaart van mamma Ada

Het is culinair zwaar onverantwoord, maar wel verschrikkelijk lekker: je geniet van een volvette hap of een ontzettend roze koek.
In feite vind je dat je iets beneden je waardigheid gegeten hebt en eigenlijk schaam je je daar voor. Ken je dit verschijnsel? En wat is jouw guilty pleasure?

Aan de andere kant kloppen mensen zich op de borst omdat ze heel verantwoord gegeten hebben bij bijvoorbeeld hét restaurant van het moment, of omdat ze witte truffel hebben gegeten en een bijzondere wijn hebben gedronken. Iedereen mag het weten, ja zelfs, iedereen moet het weten.

Eten heeft te maken met schaamte en ijdelheid, met rangen en standen. Maar waarom?
Neem je besmuikt nog een hapje van je favoriete snack of bestel je in alle vrijheid nog een portie? Ga je zonder een status update te posten naar Librije's Zusje of vertel je het aan iedereen die het maar horen wil?

Kunnen mannen niet weer gewoon gaan wedijveren om de grootste auto en vrouwen om de mooiste kleding? Dat is heerlijk rolbevestigend en je kunt je aan dat soort gesprekken een stuk makkelijker onttrekken. Omdat ze tenminste niet raken aan een van de basisbehoeften van het leven: eten.

Eten is het nieuwe verschil tussen Trabant en BMW, tussen C&A en Armani, tussen grachtengordel en Hinterland. Je bent wat je eet en dat dan wel heel letterlijk genomen: zich identificeren en profileren.
Dat heeft nog maar weinig te maken met "zich voeden", laat staan met gedachteloos genieten van eten.

Het is maar eten! Het klinkt wat flauw misschien maar eigenlijk is het een hartenkreet. Schaamtegevoelens of juist borstklopperij. En de wedloop wie is er gezond, gezonder, gezondst.
Relativeer eten eens. Neem de vrijheid om de zelf opgelegde balans af en toe eens flink naar beneden, naar boven, naar links en naar rechts door te laten slaan. Ontspannen, omdat alle eten en alle eters er altijd en overal bij horen, in al hun facetten. Eenvoudig en gecompliceerd, goed en slecht, snel en duurzaam, groot en klein, vandaag en morgen.

Mamma Ada, moeder van rijstkeizer Gabriele Ferron, had in haar tijd andere zorgen aan haar hoofd. Die was bezig met overleven in armoedig Italië en maakte er met wat voorhanden was het beste van. En af en toe was het feest. Dan bakte ze deze verschrikkelijk lekkere rijsttaart van eenvoudige ingrediënten die ze onder handbereik had.
Wat ben ik jaloers op mamma Ada. Wat een vrijheid, wat een eenvoud. Gewoon samen eten e basta.


recept rijsttaart van Ferron, 12 stukken

100 g rijst Vialone Nano verkrijgbaar bij 's lands blauwste kruidenier of een andere risottorijst
150 g rijstmeel
1/2 liter melk
zout
citroenrasp van twee kleine biocitroenen of 1 grote Siciliaanse (bio)
225 g suiker
110 g zachte boter
3 eieren
een half stokje vanille
1 flinke tl bakpoeder (onafgestreken)
poedersuiker naar smaak

Nodig: springvorm met een doorsnee van 20 - 22 cm

Deze rijsttaart is romig met een knapperige korst. De taart is niet te zoet en smaakt naar vanille en toch fris. Deze dan maar doen dan?

Breng de melk aan de kook met een snuf zout en de geraspte schil van één kleine citroen.
Doe de rijst erbij en kook deze gaar in ongeveer 20 minuten.
Blijf voortdurend roeren om te voorkomen dat de rijst aanbrandt.
Maak de romige dikke rijstepap aan met een theelepel suiker en 20 gram boter. Roer goed en laat deze romige rijst afkoelen.

Verwarm de conventionele oven (geen hetelucht) voor op 150 graden.
Klop 90 gram boter en 150 gram suiker romig met de mixer, doe het rijstmeel, het bakpoeder en de rasp van de tweede citroen erbij.
Splits de eieren en bewaar de dooiers in een kommetje.
Klop de eiwitten met een snuf zout stijf in een brandschone kom met een brandschone garde.
Spatel het eiwit voorzichtig door de botercrème.

Schraap het merg uit het vanillestokje en doe het bij de dooiers, samen met de rest van de suiker.
Klop de dooiers los tot je een mooie saus hebt.
Meng de gele saus door de rijstepap.

Bekleed de springvorm met bakpapier. Verfrommel het bakpapier daarvoor eerst tot een bal, hou deze onder de kraan, wring zachtjes uit (niet scheuren) en bekleed de vorm.

Verdeel het boterbeslag over de bakvorm en duw het met een lepel richting de zijkant.
Doe de romige rijst in het midden van de taart, zorg dat het beslag de rijstepap overal omhult (behalve aan de bovenkant).

Bak de taart in ongeveer 100 minuten gaar in het midden van de oven (ja, die lange baktijd klopt echt!).
Dek na ongeveer 45 minuten de rijsttaart af met een stuk bakpapier, zodat ze niet te donker kleurt.
Laat de rijsttaart afkoelen op een rooster en bestrooi met poedersuiker.
Lekker als dessert maar ook heerlijk als ontbijt!

Bron: torta di riso di mamma Ada van Gabriele Ferron

Muziek terwijl u werkt:
Shackles (Praise You), Mary Mary

8 opmerkingen:

  1. Je slaat de spijker op zijn kop Antoinette, zo denk ik er ook over. Eten is noodzakelijk, maar je moet er wel van genieten. Niet de trends volgen zoals nu de ontbijtjes hype, de lunchtrommeltjes trend, de foodboxen-rage......... Gewoon eten zoals het bedoeld is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een opluchting! Inderdaad :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit lijkt me een heerlijke taart die ik graag wil maken, maar ik kan zo snel geen rijstmeel vinden... Is er een andere meelsoort die ik kan gebruiken of moet het perse rijstmeel zijn?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Rijstmeel is te koop bij de Turk en bij de toko. Ik zou geen bloem gebruiken. Hoe dat in dit taartje reageert in combinatie met het opgeklopte eiwit? Mijn gevoel zegt niet doen!

      Verwijderen
    2. Vandaag de taart gemaakt en hij is heerlijk! Wel heel machtig, dus klein stukje is genoeg.

      Verwijderen
  4. Hallo Antoinette, heerlijke taart. Ook met 2 eieren lukt ie goed. Ik kwam net tot de ontdekking toen ik mijn blogstukje (met natuurlijk link naar jouw blog) schreef dat er 3 eieren door gingen. En ik heb er maar 2 gebruikt. Ik vond wel dat het deeg/beslag voor de korst redelijk stijf bleef. Eiwit erdoor spatelen lukte niet echt, eerder roeren. Het is niet zo'n mooi vloeibaar iets als cakebeslag. Had ik denk ik verwacht door de manier van schrijven. Maar de taart is prima gelukt. Groet Johanneke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Johanneke, ik heb je een vriendschapsverzoek gestuurd op FB, ik wil even iets met je bespreken.

      Verwijderen