marmelade van bittere sinaasappels

Meer lezen →
In de Italiaanse versie van Heel Holland bakt, Bake Off Italia, werd het verschil besproken tussen het gebruik van het woord jam en het woord marmelade.
Patissier Ernst Knam (onze eigen Italiaanse tegenhanger van Robèrt van Beckhoven, maar dan 100 keer minder sympathiek) legde uit dat het verschil 'm zit in het soort fruit dat wordt gebruikt: 'Marmelade wordt gebruikt voor conserven van citrusvruchten en jam voor iedere andere fruitsoort.'

Ik krabde eens achter m'n oren, schoof eens heen en weer in mijn stoel en liet mijn gedachten er eens over gaan. Want klopte dit wel? Ik sloeg het even na en ontdekte dat Knam ernaast zat.
Hij vergat het gebruik van de schil van citrusvruchten in marmelade te noemen. En daar zit nou net de kneep. Er bestaat dus zowel sinaasappeljam (zonder schil van de vrucht) als sinaasappelmarmelade (met schil van de vrucht).

Ik maakte sinaasappelmarmelade van bittere sinaasappels. En voordat jullie me massaal gaan tweeten, mailen en telexen, ik wéét het, die zijn moeilijk verkrijgbaar!
Maar voor degene die ze wel weet te bemachtigen moet ik dit recept toch opschrijven; deze marmelade is namelijk bijzonder lekker.

Ik voegde er geen smaakjes aan toe, omdat ik eerst wel eens wilde proeven hoe de bittersinaasappel zelf smaakt.
Mijn conclusie: alleen suiker erbij en verder niks meer aan doen!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
7 Reacties

Italiaanse kerstrecepten, een menu samenstellen

Meer lezen →
Kerststrèèèèèèèèssss!
In de maand december is er een ware run op foodblogs. Al vanaf eind november zijn mensen op zoek naar ideeën voor een kerstmenu.  De mailtjes met brandende vragen nemen toe, de kijkcijfers schieten omhoog en de spanning stijgt.
Voor iedereen die net als ik tot op de dag van vandaag geen notie heeft wat klaar te maken met kerst, volgen hieronder ruim 60 recepten waarmee je met kerst prima voor de dag kunt komen.
Voor wie het dan nog niet weet of alleen maar nog besluitelozer wordt, staan er 6 complete, kant en klare feestmenu's.

Lieve lezer, ga voor kerst geen ravioli vullen als je nog nooit verse pasta hebt gemaakt.
Twee of drie kleine antipasti en een geurig, met liefde gemaakt stoofpotje met lekkere groente erbij en een heerlijk glas wijn ernaast is ook prima. Maak zoveel mogelijk van tevoren klaar, zodat je er op de dag zelf niet meer veel werk aan hebt. Met stoofpotjes komt dat de smaak ook nog eens ten goede.

Ik heb de supersimpele semifreddo met yoghurt en frambozensaus nog maar eens even extra onder de aandacht gebracht. Die doet het hier al jaren goed en niet alleen met kerst. Deze semifreddo is heerlijk, is weinig werk en hij ziet er ook nog eens heel kerstig uit.
Hou het leuk! Maak het gezellig! Buon Natale!

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

1001 tips voor gourmetten op feestdagen en Viennetta Flambée van Adriaan Jaeggi

Meer lezen →
Terwijl iedereen op hoogtijdagen gezellig ging bakken en braden in leuke, kleine pannetjes, gingen wij, als het meezat, fonduen.
Jaloers luisterde ik naar verhalen over onvoorstelbare combinaties ("Ik bakte banaan met garnalen, lekker met piccalilly joh!")  en derdegraads brandwonden die geblust werden met champagne. Gevechten aan tafel wie de meeste pannetjes wist te bezetten en bezet wist te houden.
Ik dacht dan aan onze goudbruine, keramieken, vlakverdeelde bordjes. Ieder sausje, slaatje en vleesje op z'n eigen plek. Gekker kon het niet worden.
De vlam kon wel in de pan slaan, je kon je vingers flink branden aan een hete fonduevork en je rook de fonduelucht drie dagen later nog, dus het was al met al okeee.

Nee, dan mijn moeders feestelijke drie-vier-vijf-gangenmenu's, die waren heftig!
Voor mij als kind kwam er geen eind aan zoveel culinair geweld. Hoe meer gangen, hoe langer opzitten. Feestelijke opsmuk met coquilles, haas, cointreautaart? Het kon me gestolen worden.
Mijn broers vonden alles even leuk en lekker, dus zat ik daar in mijn bak-en-braad-isolement. Over mijn smaak viel niet te twisten.
Als kind heb ik nooit gegourmet.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
8 Reacties

zelf limoncello en bergamello maken

Meer lezen →

Zelf limoncello of bergamello maken

Mijn buurvrouw nam een zak bergamotcitroenen voor me mee. Ze kwamen uit een verlaten tuin in een dorpje verderop.
Toen ik in de zak keek, zag en rook ik dat het geen bergamotcitroenen waren. Maar wat waren het dan wel?
Na wat speurwerk bleek dat ik de trotse eigenaar was van een kilo zure sinaasappels (pomerans, bittersinaasappel). De bitterzoete marmelade die ik ervan maakte is bijzonder lekker!
Ik bracht de buurvrouw als bedankje een pot marmelade en een flesje bergamotlikeur, zodat ze het verschil tussen de twee citrusvruchten ook kon proeven.

O ja.
De schillen van de bergamot lagen al maandenlang (een jaar) in een fles alcohol bij mij in de koelkast. Alcohol conserveert de schillen wel en ik bleef het klusje maar uitstellen. Terwijl alcohol omtoveren tot likeur echt een werkje van niks is!
Maar nu had ik dan een goede aanleiding en zo stond ik op mijn vrije dag (het was nota bene Maria Onbevlekte Ontvangenis) liters en liters drank te bottelen. Voor de buurvrouw en voor onszelf. De alcoholdamp steeg ontzettend naar mijn hoofd maar dat mocht de pret niet drukken.

Ik vertelde je hier al eens meer over bergamot. Op dit moment zijn bergamotcitroenen ook in Nederland verkrijgbaar.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

Italiaans kerstmenu 2015 op Ciao Tutti

Meer lezen →
Ieder jaar maak ik een Italiaans kerstmenu. Dit jaar publiceer ik het eens niet op mijn eigen blog, het menu staat vanmiddag op Ciao Tutti.
Ciao Tutti is een  informatieve web site. De beschrijvingen van bezienswaardigheden die ik heb bezocht vind ik altijd heel herkenbaar.
Je kunt bij Ciao Tutti niet alleen terecht voor toeristische informatie over Italië, alle Italiaanse zaken worden besproken. Dat leuke nieuwe Italiaanse restaurant bij jou in de stad, hoe de allerlekkerste panettone wordt gemaakt en waar je in Nederland de beste Italiaanse ijssalon vindt.
Op dit moment telt Ciao Tutti culinair af naar de kerst en ik zag al recepten van Roberto Payer (Hilton Amsterdam) en van Giulia Scarpaleggia (Jul's kitchen) de revue passeren. Ga dat zien!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

marmelade maken van cederappel

Meer lezen →
Citrusvruchten zijn er in alle soorten en maten. Citroen, limoen, sinaasappel, grapefruit, mandarijn, om maar eens een paar bekende namen te noemen. Iedere citrusvrucht heeft weer zijn eigen frisse smaak en niet te vergeten zijn eigen heerlijke geur. Als er iemand in mijn buurt een sinaasappel schilt, wil ik er ook een!
De ene citrusvrucht vind ik nog lekkerder dan de ander. Een jaar geleden schreef ik als eens een verhaal over de heerlijke bergamot. Dit jaar tikte ik cederappels op de kop. Ze worden ook wel cedercitroen, sukadecitroen of muskuscitroen genoemd.

Op Sicilië kocht ik deze zomer cederappelmarmelade bij Maria Grammatico. Toen het laatste potje leeg was baalde ik behoorlijk stevig. Maar nog geen drie dagen nadat ik de laatste lik Siciliaanse marmelade op mijn ciabatta met boter had gesmeerd, zag ik cederappels liggen op de boerenmarkt. Fijn voor mijn omgeving ook, want ik was al van zins dat afgezaagde liedje van Gerard Cox van de daken te kwelen: "Het is weer voorbij die mooie zomer".
Dus niet!
Met mijn cederappelmarmelade zomeren wij nog even lekker een paar weken door.

Mijn recept is toch heel anders dan het recept voor de heerlijke marmelade van Maria Grammatico. In haar boek Mandorle amare geeft ze een bewerkelijk recept, omdat ze het bittere uit de cedercitroenschil haalt. Dagenlang cederappels weken en regelmatig weekwater weggooien... In gedoe had ik geen zin. In de eerste plaats ben ik daarvoor te lui. En ik vond het zonde van mijn tijd, want ik kan van dat bitterzoete juist heel erg genieten.
Uiteindelijk was mijn zelfgemaakte marmelade nog meer naar mijn smaak dan de cederappelmarmelade die ik op Sicilië had gekocht!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

verse pasta met truffel

Meer lezen →
Telefoon.
"Zwarte truffels mevrouwtje, goed spul. Take it or leave it!"
Verslaafd als ik ben aan truffel roep ik "Arrivo! Over vijf minuten ben ik bij je".
Het was een warme, droge zomer. En daarom geen best truffeljaar dit jaar.
Onmiddellijk op naar de truffelbaron!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

fazant met spek, kruiden en grappa uit de oven

Meer lezen →
Ik ga bardiensten draaien.
Bij de parochie.
Ook dat nog.
En wie nu lacht, ontvolg ik!

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

een fazant slachten

Meer lezen →
Je moet een gegeven fazant niet in de bek kijken!
Dat hield ik mezelf voor terwijl ik amica bedankte voor het buitengewone culinaire cadeau. Soms krijg ik fruit of groente uit haar moestuin. Deze keer overrompelde ze me met iets van een heel ander kaliber. Het was een prachtige hen: bruin in al haar facetten, verschrikkelijk mooi.
En verschrikkelijk dood.

"Je moet haar wel nog even slachten!" zei amica.
Ik slikte en bedankte haar. "Wanneer is ze geschoten?" deed ik zo luchtig mogelijk. Ik wilde in de verste verte niet ondankbaar lijken.
"Gisteren!"
Nou wist ik dat ik de fazant moest laten besterven, maar ik bestierf het ook.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
6 Reacties

pruimenjam met granaatappelsiroop, kersenjam met zonder kersen

Meer lezen →

Pruimenjam met granaatappelsiroop

Lezers vragen regelmatig om een gezond alternatief. Daaronder verstaan ze dan een make over van je recept. Wel de smaak van het origineel, maar ontdaan van gluten en/of zonder lactose en/of zonder suiker.
Het is eigenlijk iedere keer dezelfde riedel.
Het is eigenlijk iedere keer minder van hetzelfde.

Speciaal voor deze lezers heb ik nou toch iets gemaakt! Het is op zijn zachts gezegd re-vo-lu-tio-nair te noemen!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

luie pompoensoep met sumak en pittige crackers

Meer lezen →
Voor hele lekkere pompoensoep hoef je maar bar weinig te doen. Het is gewoon een kwestie van een beetje slim bereiden en goed kruiden.
Doe je ovenhandschoenen aan, trek de sumak uit het schap bij de Turk, dan kunnen we beginnen!

Het goede luie nieuws is: we gaan de pompoen niet schillen.
Ten eerste is dat een rotklus en ten tweede is het niet nodig. De schil van de pompoen is namelijk gewoon eetbaar.
Verder gaan we groenten roosteren. Dat geeft je luie pompoensoep al heel veel extra smaak, voordat je ook maar één vinger hebt uitgestoken om de soep te kruiden.
En terwijl de groente het werk doet in de oven, kun jij de krant lezen in je luie stoel!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

zelf ravioli maken met ricotta, kruiden en salieboter

Meer lezen →
In een klein straatje achter de Arena van Verona zit een kookwinkel. Laat me daar los en je hebt minstens een uur geen kind aan me.
Uitgebreid vergaap ik me aan de prachtigste potten, pannen en keukenhulpjes. Vragen rijzen in me op en ideeën worden geboren. Eigenlijk is het keihard werken in zo'n kook- en bakparadijs!
Ik moet altijd verschrikkelijk mijn best doen om niet veel te veel mooie, handige en lekkere dingen te kopen daar. Maar soms...
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Italiaans brood, schiacciata met druiven

Meer lezen →
Ken je die mop van die drie vrouwen die truffels gingen zoeken?
Ze gingen niet!
Alle gepensioneerde mannen met kwispelende truffelsnuffelaars waren namelijk veel te druk. Ze gingen allemaal wel een goede vriend of een familielid helpen met het oogsten van de druiven.

Niet getreurd! In gezelschap van Marleen van Es  en Wendy Heyer wandelen is sowieso leuk. Of je nou door Verona slentert of omhoog klimt in de Valpolicella.
Sinds half september rijden tractoren daar weer af en aan. Heuvel op, heuvel af. Behandschoende mannen leggen trossen druiven met eerbied in kistjes. Je hoort het geluid van kniptangen. Amarone en Recioto zijn in de maak en niet te vergeten de Valpolicella classico.

We knoopten een praatje aan met een plaatselijke wijnboerin. Spontaan beantwoordde ze onze vragen en ze gaf ons trossen met druiven mee.
Dankbaar namen we de Corvinone aan. Daar liepen we met kilo's en kilo's druiven die eigenlijk bedoeld waren om Amarone van te maken. Wat een feest al zo vroeg op de morgen!
Op de foto wilde de boerin helaas niet, en jullie missen daarom echt een plaatje van een vrouw. Doorleefd, gewoon en hartelijk.

Eenmaal thuis maakten we wat glazen druivensap en natuurlijk een Toscaanse schiacciata. 
Wel mét zout. Keihard in tegen de Toscaanse regelen der broodkunsten. Maar Italiaans koken met Antoinette zegt: regelen zijn er om met voeten te treden!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

pasta maken met kikkererwtenmeel

Meer lezen →
Via een tweet van de Bruine Bonenbende zag ik op deze site een recept voor pasta met bonenmeel.
Ik was nieuwsgierig, want hoe vaker ik bonen in welke vorm ook op tafel kan zetten, hoe beter. Bonen zijn goed voor je.

Het recept van de site gaat uit van het gebruik van semola di grano duro (griesmeel van harde tarwe).
Ik gebruik in mijn recept geen semola omdat ik de smaak ervan in verse pasta niet lekker vind. Verse pasta van semola wordt nogal zuur van smaak.
Ik heb deze verse pasta gemaakt met de gebruikelijke doppio zero (bloem van zachte witte tarwe). En ik koos voor kikkererwtenmeel als bonenmeel.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Italiaans brood, stromboli bakken

Meer lezen →

Stromboli: opgerolde pizza voor wereldburgers

Mijn kinderen worden tweetalig opgevoed. Ze zijn niet perfect tweetalig, want hun Italiaanse woordenschat is veel groter dan de Nederlandse. Bovendien hebben ze vooral een passieve kennis van het Nederlands. Mijn kinderen verstaan wel wat ik zeg, maar meestal antwoorden ze in het Italiaans.
Als ze willen roddelen op straat doen ze dat stiekem, in het Nederlands. Met familie in Nederland praten ze Nederlands en dat gaat goed.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
6 Reacties

snelle lasagne met paddenstoelen, vega

Meer lezen →
Mijn kinderen kun je om een boodschap sturen. Bijvoorbeeld als die eetafspraak op het laatste moment toch niet doorgaat.
Moe werpt een blik in de koelkast, screent de diepvries en besluit: het wordt een snelle paddenstoelenlasagne!
De paddenstoelenlasagne moet straks gewoon nog 35 minuten in de oven hè? Laat daar geen misverstand over ontstaan.

Maar je hoeft vandaag:
A geen verse pasta te maken, uit te rollen en te wachten tot de vellen droog zijn. En dat scheelt je al gauw een uur.
B: niet zelf je paddenstoelen te plukken, want daar heb je een dagtaak aan.
In geval van snelle lasagne pluk je een paar zakken kant en klare gemengde paddenstoelen zo uit de diepvries.

Terwijl Victor naar de buurtsuper snelt voor gedroogde lasagne uit een pakje, verhit ik alvast de olie en bak de paddenstoelen. En ik zet een grote pan met water op. Fabio plukt in de tuin peterselie, tijm, rozemarijn en salie. Il Marito verwarmt de oven alvast voor en raspt de kaas.
Als je een beetje doorwerkt ben je in twintig minuten klaar (je mag er ook langer over doen hoor) en schuif je de paddenstoelenlasagne zo de oven in.
En dan kun een half uur lang allerlei drukke dingen doen, zoals tafel dekken, opruimen, stofzuigen, was ophangen, hometrainen. Andere mensen onthaasten en schenken alvast een wijntje in...
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

pesto-kaasbrood bakken

Meer lezen →
De geur van gebakken liefde verwarmt het huis zodra mijn pesto-kaasbrood in de oven staat. Mmmm.... Het ultieme Bonagevoel (zie filmpje) maakt zich van me meester: familie en vrienden, zon en weide, genieten van het goede leven.
Reclame doet rare dingen met een mens, op de gekste momenten duikt ze op in je geheugen. Zou het komen omdat het pesto-kaasbrood rustiek gevlochten is, zoals de broden uit de mand in die reclame?

Dertig jaar later kijken we naar het groene gras van de buren, ver over de landsgrenzen.
Unilever presenteert gezellig samen gezond genieten van eten al weer jaren met een Italiaans tintje, met de passionele famiglia Bertolli (zie filmpje) in de hoofdrol. Zie je de tien verschillen?

Zo jammer dat ik in al die jaren hier in Italië de famiglia Bertolli of iets wat er op lijkt nog steeds maar niet heb ontmoet en ze niet tot mijn buren kan rekenen.
Zo'n heerlijke familie in de straat, daar zouden we heel wat levenskunst van kunnen afkijken!

Meer dan je best kun je niet doen, voorlopig doen we leuk mee, bijvoorbeeld door fijne producten aan te schaffen én mijn kaas-pestobrood te maken.
En dan een lekker glas wijn ernaast.
En een kaasplank erbij.
En wat fijne vleeswaren.
En gemarineerde olijven.
En...
Zeg mensen van het goede leven, ik zeg: op la dolce vita!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Italiaanse rijsttaart van mamma Ada

Meer lezen →

zoete Italiaanse rijsttaart van mamma Ada

Het is culinair zwaar onverantwoord, maar wel verschrikkelijk lekker: je geniet van een volvette hap of een ontzettend roze koek.
In feite vind je dat je iets beneden je waardigheid gegeten hebt en eigenlijk schaam je je daar voor. Ken je dit verschijnsel? En wat is jouw guilty pleasure?

Aan de andere kant kloppen mensen zich op de borst omdat ze heel verantwoord gegeten hebben bij bijvoorbeeld hét restaurant van het moment, of omdat ze witte truffel hebben gegeten en een bijzondere wijn hebben gedronken. Iedereen mag het weten, ja zelfs, iedereen moet het weten.

Eten heeft te maken met schaamte en ijdelheid, met rangen en standen. Maar waarom?
Neem je besmuikt nog een hapje van je favoriete snack of bestel je in alle vrijheid nog een portie? Ga je zonder een status update te posten naar Librije's Zusje of vertel je het aan iedereen die het maar horen wil?

Kunnen mannen niet weer gewoon gaan wedijveren om de grootste auto en vrouwen om de mooiste kleding? Dat is heerlijk rolbevestigend en je kunt je aan dat soort gesprekken een stuk makkelijker onttrekken. Omdat ze tenminste niet raken aan een van de basisbehoeften van het leven: eten.

Eten is het nieuwe verschil tussen Trabant en BMW, tussen C&A en Armani, tussen grachtengordel en Hinterland. Je bent wat je eet en dat dan wel heel letterlijk genomen: zich identificeren en profileren.
Dat heeft nog maar weinig te maken met "zich voeden", laat staan met gedachteloos genieten van eten.

Het is maar eten! Het klinkt wat flauw misschien maar eigenlijk is het een hartenkreet. Schaamtegevoelens of juist borstklopperij. En de wedloop wie is er gezond, gezonder, gezondst.
Relativeer eten eens. Neem de vrijheid om de zelf opgelegde balans af en toe eens flink naar beneden, naar boven, naar links en naar rechts door te laten slaan. Ontspannen, omdat alle eten en alle eters er altijd en overal bij horen, in al hun facetten. Eenvoudig en gecompliceerd, goed en slecht, snel en duurzaam, groot en klein, vandaag en morgen.

Mamma Ada, moeder van rijstkeizer Gabriele Ferron, had in haar tijd andere zorgen aan haar hoofd. Die was bezig met overleven in armoedig Italië en maakte er met wat voorhanden was het beste van. En af en toe was het feest. Dan bakte ze deze verschrikkelijk lekkere rijsttaart van eenvoudige ingrediënten die ze onder handbereik had.
Wat ben ik jaloers op mamma Ada. Wat een vrijheid, wat een eenvoud. Gewoon samen eten e basta.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
8 Reacties

passata van tomaten zelf maken

Meer lezen →

passata maken (gezeefde tomaten)

Zelf passata van tomaten maken is een van de fijnste keukenrituelen die ik ken. Tomaten inmaken hoort voor mij echt bij de zomer en afgelopen week heb ik me er uren mee vermaakt. Gezellig vind ik het, inmaken! Terwijl de tomaten staan te pruttelen en jij de  flessen en potten steriliseert, ga je gewoon ook door met de andere dingen waar je mee bezig was. Muziekje erbij... dansje doen... I'm the queen of cocooning!
Je begrijpt, vanochtend heb ik nog maar even twee flinke kisten gekocht.

Tomaten zeven en inmaken is misschien wel een beetje freaky, want in de winkel staan potten, flessen en pakjes genoeg. Maar zelfgemaakte gezeefde tomaten zijn veel lekkerder dan gezeefde tomaten uit een pakje of een fles. De smaak is zoeter, de structuur is onregelmatiger, de substantie is wat wateriger. Hoewel dat laatste ook ligt aan de kooktijd die je hanteert.

Een wat oudere Italiaanse buurman met een knoepert van een moestuin vindt dat ik "Echt een vrouw ben om mee te trouwen!" omdat ik zelf mijn gezeefde tomaten maak.
Ahum.
Liever was ik groots en meeslepend dan een Ideale Huisvrouw maar ik ben in ieder geval wel blij met mijn flessen vol geconcentreerd rood goud!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
6 Reacties

toppie tomatensoep met verse tuinkruiden

Meer lezen →
Toppie tomatensoep met verse tuinkruiden. Beter kan ik dit soepje niet omschrijven. Deze soep smaakt zoo goed! Hoe toppie is dat?
Hoewel.
Het klinkt natuurlijk voor geen meter culinair. Laat staan Italiaans!
Toppie tomatensoep, toppie tomatensoep... Zal ik er tongstrelende tomatensoep van maken? Of tasty tomatensoep? Totaaltomatensoep toch maar doen dan?
Ach, we gaan gewoon aan de slag. Er staan hier namelijk nog acht kilo tomaten smachtend te wachten om naar de tomatenhemel geholpen te worden. De tomatensaushemel om precies te zijn.
Maar nu dus eerst een bakkie toppie tomatensoep. Toppie tomatensoep met een tocco italiano.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

focaccia met aardappel en tijm

Meer lezen →

recept focaccia met aardappel maken 

Mijn oudste zoon Victor is 10 jaar oud en hij is 1,64 meter lang. Dat is een gemiddelde lengte voor een jongen van 14 jaar. Hij is dan ook een kop groter dan zijn klasgenoten en dat heeft zo zijn voor- en nadelen.
Victor is voetbalkeeper en dan komt die extra lengte goed van pas. Zo'n lang obstakel dat alle ballen uit de lucht plukt is maar knap lastig! We hebben bij wedstrijden daarom steevast zijn identiteitskaart bij ons, omdat tegenstanders vaak denken dat de voetbalclub een loopje neemt met de leeftijdsregels.

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

prima pruimencake met amandel

Meer lezen →
Het is pruimentijd! Het is abrikozentijd! Het is meloentijd! Het is zomertijd!
Er is volop fruit en we kunnen er maar geen genoeg van krijgen in Casa Italiaans koken met Antoinette.
Alhoewel, de perziken en nectarines streefden deze week de pruimen voorbij. En de meloen en de watermeloen ook.
Drie overrijpe pruimen waren het gevolg.
Jam maken van drie pruimen loont de moeite niet, maar op de blog van Sophie zag ik een recept voor pruimen-citroencake en zo kwam ik op het idee voor deze prima pruimencake van amandelmeel.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

maak zelf kruidenzout

Meer lezen →

recept kruidenzout van verse kruiden en ruw zeezout

Vanuit het hoger gelegen Erice zie je ze al: de strak omlijnde zoutpannen langs de Siciliaanse westkust. Van bovenaf gezien zijn het kleurige vakjes. Wit, grijs, aquamarijn, roze.
Dichterbij zie je de kanaaltjes ertussen, witte zouthopen ernaast en bergen zout dat te drogen ligt onder terracotta dakpannen. Schilderachtige witte molens met zes wieken en een rood dak.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

Zelf kruisbessenjam maken

Meer lezen →
Kruisbessenvlaai met schuim, dat was vroeger mijn favoriete Limburgse vlaai.
Dat is nou zo'n traktatie waar ik in Italië nooit echt vervanging voor heb gevonden. Ik blijf die vlaai missen!
Kruisbessen zijn in Italië niet of nauwelijks te koop, dus legde ik tijdens ons verblijf in Nederland maar eens een mooi voorraadje kruisbessenjam aan.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Over de Siciliaanse dolci van Maria Grammatico

Meer lezen →
Wat is een kookboek? Als je het mij vraagt is een kookboek een logische verzameling van recepten.
Een thema (50 slanke recepten), of een beroemdheid (Koken con Amore rondom Sophia Loren) of een kooktechniek (Wokken zonder mokken) vormen het verbindende element.
Ik hou vooral van kookboeken die een bijzonder verhaal vertellen. Een levensecht verhaal.
Boeken als De Kookkaravaan, Jeruzalem van Ottolenghi of De Joodse Keuken van Claudia Roden liggen naast je op het nachtkastje omdat ze meer geven dan recepten alleen.

"Bitter almonds, recollections and recipes from a Sicilian Girlhood" * van Mary Taylor Simeti is een voorbeeld van zo'n boek dat je bijblijft.
Dit bakboek vertelt het levensverhaal van Maria Grammatico door middel van interviews en 46 recepten. Geen ingewikkelde plotten hoor, maar wel een heel lezenswaardig tijdsdocument.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
6 Reacties

Italiaanse snack: panelle uit Palermo

Meer lezen →
Wij slenterden over de levendigste markt van Palermo: Ballarò.
Haarfijn liet ik me uitleggen wat het verschil in gebruik is tussen alle uitgestalde aubergines en waarom je voor kleine venkelzaadjes dubbel zoveel betaalt als voor grote.
Ik weet nu ook waarom het nekstuk van een zwaardvis bij uitstek geschikt is voor in de pasta en waar Abramo de tenerumi haalt en welke soep hij daarvan trekt.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

lauwwarme pastasalade met pesto alla trapanese

Meer lezen →
Op een warme junidag wandelden wij langs zee door natuurreservaat Lo Zingaro op Sicilië. We liepen van het dorpje Scopello naar San Vito lo Capo. En weer terug.
Dat waren 15 kilometertjes schoon aan de haak. Heuveltje op, heuveltje af, om nog maar te zwijgen van onze actieve pitstops.

Dan doken we verkoelend kristalhelder water in, waar de Caribische Zee nog een puntje aan kan zuigen. En zwommen we tussen de dolfijnen sardientjes!
Het is me niet gelukt ze allemaal te knuffelen, maar wist je dat je van simpelweg zwemmen tussen kleurige kleine vissen helemaal gelukkig wordt?
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

limoncello-aardbeienjam

Meer lezen →
Mag ik nog een teiltje aardbeien?
Aardbeien omtoveren tot jam is een dankbaar klusjes, want aardbeienjam is zo'n geheid succes, zo'n inkoppertje, een jaarlijkse happening! Of ken jij iemand die niet van de smaak van aardbei houdt?
Je moet wel zorgen dat je genoeg citroen of ander zuur gebruikt, anders krijg je geen aardbeienjam maar laffe smurrie.

Doe eens een flinke scheut limoncello door het fruit en je weet zeker dat er helemaal niks meer kan mislukken. Neem maar van mij aan dat je daar gruwelijk lekkere jam van krijgt!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
8 Reacties

kleine quiches met asperge, tomaat en courgettebloem

Meer lezen →
Sommige recepten keer je binnenstebuiten en ondersteboven. Al naar gelang het seizoen en wat er zoal in huis is.
Dit recept is er zo een: de zoveelste variatie op het thema hartige taart in Casa Italiaans koken met Antoinette.
Deze keer vulde ik mini quiches met asperge, tomaat en courgettebloem, verse kruiden en maakte ik net weer een andere bodem.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

roze koeken van Koken met Karin

Meer lezen →

zelf roze koeken bakken

Als Nederlander in het buitenland wil je ook wel eens wat. Italianen zijn zo trots op hun eigen keuken, dat het er nog niet zo makkelijk is om een beetje fatsoenlijk over de grens te eten.
Ik heb in Italië bijvoorbeeld nou nog nooit Surinaamse roti gespot. Hier in de buurt zitten een aantal Mexicaanse restaurantjes van onthutsend niveau en een hoop rare Chinezen. We zijn wel gezegend met een steengoede Thai en een fijn Indiaas restaurant. Die maken veel goed!
Maar Het grote zonder pakjes & zakjes kookboek van Karin Luiten, waarover ik onlangs een recensie schreef, voorziet in een grote leegte.
Voortaan maak ik zelf roti (ja ook de pannenkoekjes) en noedelsalade met sesam, tjap tjoi, Flammkuchen en Shepherd's pie; de wereld ligt nu aan mijn voeten.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
5 Reacties

Het grote zonder pakjes & zakjes kookboek, Karin Luiten

Meer lezen →
Vijf jaar geleden verscheen Zonder pakjes & zakjes van culinair journaliste Karin Luiten.
Een paar jaar later volgde Zonder pakjes & zakjes 2 en onlangs verscheen de bundeling van deze twee successen: Het grote zonder pakjes & zakjes kookboek.
Want koken zonder pakjes, écht koken is een trend die blijft.
Zonder inmenging van de voedingsindustrie smaakt het eten op je bord lekkerder is Karins overtuiging. En het is nog eens gezonder ook.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
4 Reacties

koffiesorbet voor moeders door moeders

Meer lezen →
Moederdag 2015

Ik ben een moeder met kuren.
Als ik niet naar Italië was verhuisd, zouden Victor en Fabio nooit geboren zijn. Die kwamen daar ter wereld dankzij hormoonbehandelingen.
In het plaatselijke ziekenhuis kreeg ik die kuren praktisch gratis, terwijl we ze in Nederland niet zouden kunnen hebben betalen.

Op Italië en haar interne organisatie kun je heel wat aan te merken hebben, maar ik ben mijn nieuwe moederland eeuwig dankbaar voor wat het ons gebracht heeft: twee heerlijke, gezonde jongens!
In goed georganiseerd Nederland zouden we kinderloos gebleven zijn.

Dit recept voor koffiesorbet heb ik op verzoek van mijn moeder ontwikkeld. We smulden laatst samen ergens van koffiesorbet toen ze bij ons op bezoek was in Italië.
Ik geef het haar cadeau op Moederdag en het is niet geschikt voor kinderen. Zo ben ik dan ook wel weer!
Mamma, laat het je smaken!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Eten uit de volkstuin, Marleen van Es

Meer lezen →
Vorig jaar zomer stond ik in Marleens volkstuin in Utrecht te nippen aan een glaasje vlierbloesemchampagneHet was gezellig en er waren allerlei heerlijke hapjes. De druivenranken, pruimenboom en de frambozenstruik sloegen ons gade en groeiden voort.
Nog geen jaar later stond ik in een boekhandel, hartje Amsterdam. Ik at knapperige radijsjes en een lekker stuk rabarbercake en bracht een toast uit op "Eten uit de volkstuin", het eerste boek van Marleen van Es.

Eten uit de volkstuin volgt de seizoenen. Zaaien, oogsten, eten: wat de tuin oplevert in lente, zomer, herfst en winter wordt gepresenteerd in 100 recepten met groente in de hoofdrol.
Wanneer je zaait en hoe het komt tot oogsten legt Marleen je als ervaringsexpert uit.
Ze wijd je in in het spel dat geven en nemen heet. Totaaltuinieren, zo noem ik het maar. Want er is, bij voorkeur naast de groentebedden, in haar moestuin ook plaats voor onkruid. En vogels die bessen snaaien zijn van harte welkom. Hoe pak je een aardvlo aan en hoe leid je een konijn om de tuin? Het Waarom van deze Dingen, dat lees je in Eten uit de volkstuin.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

gnocchi alla romana alla Sophia

Meer lezen →
Onlangs verscheen op deze blog hier mijn recensie van de heruitgave van Koken con amore van Sophia Loren.
Als je de Italiaanse versie van dit boek leest is Sophia een grotere vriendin dan Koken con amore uit 1972 je liet geloven. De eerste uitgave kenmerkt zich door nogal stijf en afstandelijk woordgebruik. Sophia is er anno 2015 een stuk gezelliger op geworden.

En hoe is het met de recepten? Is daar na ruim 40 jaar met een moderne bril op nog eens kritisch naar gekeken?
Ik maakte Sophia's gnocchi alla romana. Een heerlijke klassieker uit de Romeinse keuken en het lievelingsgerecht van Yotam Ottolenghi.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Koken con amore, Sophia Loren

Meer lezen →
Zomaar, ineens! Een boekhandel uit Milaan stuurde me het boek toe. Na een jarenlange zoektocht en praatjes in boekhandels. Heel makkelijk en snel, via internet!
Met trillende handen maakte ik het pakket open. Mijn exemplaar van In cucina con amore (Koken con amore) was tot in de puntjes gaaf!

En dan slaat je fantasie op hol.
Groot bezonnebrild, met bontjas en hoog gekapt: dat was de vorige eigenares. En zoveel als ze hield van La Loren, zo weinig hield ze van koken.
Het heerlijk amicale gebabbel van filmdiva Sophia Loren tussen de recepten door, die waanzinnig geweldige foto's. Daar was het haar om te doen geweest. Maar daarna heeft Koken con amore 44 jaar lang mooi staan te zijn in haar Milanese boekenkast...
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
5 Reacties

buurtsuper! kookboek van Marianne Meijerink

Meer lezen →
Een zonnige dag in april. Samen met Marianne Meijerink bezoek ik een aantal Turkse en Marokkaanse winkels in de Amsterdamse Javastraat.
De bakker, de visboer en de groentehandelaren, de een is nog hartelijker dan de ander. Het mooiste lavasbrood gaat mee, de groentehandelaar deelt bij het afrekenen nog even een recept en de visboer trakteert ons op een complete lunch. Super deze buurtsupers!

Tussen de sucuk en de aardperen vertelt Marianne ongedwongen over haar plezier in koken.
"Mijn moeder hield niet zo van koken. Koken heb ik van mijn vader geleerd. Hij nam altijd aparte lekkere dingen mee van zijn reizen naar het buitenland. Ik ben geen sterrenkok maar ik breng, geïnspireerd door verse producten, op een eenvoudige manier lekkere dingen op tafel."
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

speltpasta met romige paddenstoelensaus

Meer lezen →
Van hypes en trends krijg ik op den duur jeuk.
Glutenvrij eten heb ik best wel eens op de hak genomen (nooit zo ijzersterk als in dit hilarische filmpje). Maar, eerlijk is eerlijk, de hype bracht ook verandering in Casa Italiaans koken met Antoinette.
"Uit balorigheid aan de cupcakes dan maar?"  Nee, dat was het niet.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

Arabische pitabroodjes zelf maken

Meer lezen →
Een tijdje geleden stuurde Jacobien mij het laatste boek van Nadia Zerouali en Merijn Tol toe: Viva Arabia!
Het boek is een verzameling van ruim 160 recepten die eerder verschenen in het weekblad Viva.
De recepten zijn verdeeld over 12 hoofdstukken. Geen varkensvlees maar geitenspiesjes, veel groente en peulvruchten, za'atar, oranjebloesemwater en lekkere dips: Arabia!

Bekende Midden-Oosterse / mediterrane recepten worden in vereenvoudigde vorm gepresenteerd of recepten krijgen een tintje in die stijl. Neem nou Very British Eton Mess maar dan met Turkse yoghurt en oranjebloesemwater.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
3 Reacties

Vegatopia, het kookboek

Meer lezen →
Naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van de website Vegatopia.com verscheen onlangs Vegatopia, het kookboek.
Het boek is een verzameling van ongeveer 70 no nonsense recepten, waaruit je dagelijks inspiratie kunt halen voor een maaltijd zonder vlees of vis.
Het kookboek is superfoods-vrij, gegarandeerd glutenvol en licht geraffineerd gesuikerd.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

stoofpot van koeienwang met knolselderij en wijn

Meer lezen →

recept koeienwang met knolselderij en wijn

Ruim een jaar geleden alweer plaatsten we een nieuwe keuken. Een hoog aanrecht houdt rekening met mijn lengte en een 45 cm langer werkblad houdt rekening met ons menu. Vele lampjes maken licht werk. Praktisch en gezellig is het geworden!
Maar het fijnste is misschien wel dat deze keuken veel meer pit heeft dan de oude.
Vijf pitten in plaats van vier, waarvan er één gloeiend hard branden kan. En, nou komt het, de pitten kunnen kleiner dan klein branden. Want een pit bestaat uit twee ringen: een kleine binnenste ring en een grotere ring aan de buitenkant.
Wil je zachter dan zacht verhitten, dan gebruik je alleen de kleine binnenste ring.
Bouillonnetjes trekken zonder dat ze oververhit raken, ongestoord stoven, zonder dat de boel aankoekt of de zoveelste vlamverdeler het leven laat.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
9 Reacties

makreel met kappertjes en oregano

Meer lezen →
Inzending foodblog event januari 2015, thema "Verbinding", door Eten Maken van Sophie van Wijnen

Il Marito had zo zijn heel eigen manier van Nederlands praten. Waarom zei hij de dingen zoals hij ze zei? Terwijl ik Italiaans leerde spreken, kwam ik er langzaam maar zeker achter.
Toen we een paar jaar later naar Italië verhuisden, sprak ik inmiddels al best wat Italiaans.
Maar door te praten, te lezen, te luisteren, te werken en gewoon het leven van alledag te leven in Italië, leerde ik de taal en de cultuur van mijn nieuwe land écht kennen. En begrijpen (alhoewel...!!).
Vijf jaar heeft het ongeveer geduurd tot ik geïntegreerd was en me echt thuis voelde in mijn tweede land. Als een vis in het water en alsof het nooit anders geweest was!

Vijf jaar. Verbinding, echt contact maken met een ander land en een andere cultuur, heeft tijd nodig.
Want aan de andere kant heeft dat proces te maken met onthechting. En onthechting, dat is afstand voelen ten opzichte van je familie en vrienden en loskomen van oude gewoontes en gemakken.
Dat is geen dolce vita! Dat was iets waar ik mee moest leren omgaan. En daar kon niemand bij helpen.

Op afstand mijn moeder troosten die weduwe was geworden, een begrafenis missen omdat de Italiaanse post het overlijdensbericht te laat bezorgt. Proosten op duizend verjaardagen, terwijl je op een ander feestje bent. Kinderen krijgen, met een oma in Nederland.
.
En dan nog eens vijf jaar later merk je opeens dat je steeds vaker niet meer op Nederlandse woorden komt. Dat er behoorlijk de klad zit in een bepaalde taalvaardigheid die je ooit had in je moedertaal. Ik miste vaste grond onder de voeten!
Onder andere daarom begon ik deze blog. Om het Nederlands niet kwijt te raken en me te blijven vermaken met taal en Nederlanders, zoals ik dat vroeger had gedaan.

Vandaag een recept met een vis die zich zowel thuis voelt in de Noordzee als in de Middellandse Zee!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
14 Reacties

smeuïge chocoladecake met ricotta

Meer lezen →

Nog nòòit een smeuïge chocoladecake met ricotta gebakken?! Dan heb je nu een goed voornemen voor 2015 te pakken.
Ricotta (opnieuw gekookt) wordt gemaakt door wei, nadat ze gescheiden is van de wrongel, nogmaals te koken. In dat laatste proces klonteren de proteïnen in de wei samen. Die samengeklonterde proteïnen noemen we ricotta.
Ricotta geeft deze chococake haar speciale structuur: alsof er een blokje chocola in je mond smelt... Want de cake wordt niet helemaal droog en doet in de verte denken aan brownies.
Met behulp van een keukenmachine of een mixer is de chocolade-ricottacake in een kwartiertje gefixt. Dus pak snel een schort, dan hebben we het erover!

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
9 Reacties