Culinair gedicht van Rutger Kopland (1934 - 2012)


Maaltijd
Het was Kerstmis, we zaten aan tafel en we wilden
een aangename, liefst literaire conversatie
daarom zei ik: vrienden, we weten dat de materie
op ons bord en in ons glas kan vervluchtigen
in ons lichaam tot pure poëzie

maar wisten jullie dat onlangs ook is gebleken
dat op poëtische wijze heerlijke gerechten
kunnen worden gemaakt

er viel een stilte waarin je alleen de geluiden
hoorde van messen en vorken, van drinken en slikken
en van het getik van de klok

maar ik vervolgde: men heeft ontdekt dat er gedichten
bestaan die zo goed zijn gemaakt dat de woorden
veranderen in wat ze beschrijven

zodat het woord vlees vlees wordt, het woord brood
brood, het woord wijn wijn, ik noem maar
een paar voorbeelden

als poëzie de ruimte van het volledige leven
tot uitdrukking moet brengen, de echte werkelijkheid
dan kun je je voorstellen dat een gedicht
een heldere soep kan opleveren
een doorleefde wildschotel
een luchtig nagerecht
een mooie bordeaux

men begon mij te begrijpen en het werd zodoende
een vrolijke literaire maaltijd

we vroegen ons af welke poëzie we zaten te eten
en te drinken en we zochten naar gedichten
in ons hoofd die we een volgende keer
op tafel zouden willen zien

ik zeg niet welke dat waren
iedereen kan ze bedenken

Uit: Een man in de tuin, 2004
Rutger Kopland

2 opmerkingen:

  1. Anonymous7/19/2012

    Heel mooi gedicht, dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook om blij van te worden: de herinnering aan de prachtige woorden van Kopland. Ontroering nu hij ons niet langer meer kan verrassen met zijn jonge sla.

    BeantwoordenVerwijderen