paardenvlees volgens de menukaart


Ik ben een prachtexemplaar, al zeg ik het zelf. Altijd word ik op waarde geschat en geregeld ben ik het onderwerp van een goed gesprek. Beduimeld en stukgelezen ga ik van hand tot hand en ik heb nog een lintje ook. Dat is niet iedereen gegeven!

Overzichtelijk word ik opgedeeld in antipasti, voorgerechten, hoofdgerechten, bijgerechten, dranken, desserts en natuurlijk: het menu van de dag.

Vandaag is het dagmenu in mijn trattoria paardenstoofschotel met polenta. Al ruim 1500 jaar duidelijk op de kaart hier in Verona en sinds enkele eeuwen ook in gedrukte vorm.

Toen Odoacer, koning van Italië, in 489 na Christus vlak bij Verona het loodje legde in de strijd tegen de koning van de Oost-Goten, Theodorik de Grote, werden er heel wat paarden naar de eeuwige jachtvelden geholpen. In een tijd waarin de bevolking leed onder oorlogen en hongersnood haalde niemand het in zijn hoofd om de edele dieren op het slagveld te laten liggen. Het paardenvlees werd bewaard en bereid in wijn met kruiden.
Zo ontstond volgens de overlevering de pastisada de caval.

Het is natuurlijk maar hoe je het opdient.  Vermoedelijk wordt paardenvlees hier al gegeten nog voor de jaartelling begon, sinds de Romeinse tijd. Zonder slag of stoot.

Afijn, terug naar het dagmenu.
Mijn Italiaanse klant had zojuist genoeg aan één oogopslag, bestelde geroutineerd en liet zich de stoofpot goed smaken. "Mmmmm, pastisada de caval, dat maakte oma ook altijd zo heerlijk klaar." Een glas ripasso erbij, mijn kostje was gekocht.

Net belandde ik in handen van een Nederlandse klant.
Uitvoerig nam hij me door en verlekkerde zich aan de uitgelezen gerechten en wijnen. Aangekomen bij het dagmenu hoorde ik hem denken en zag ik hem slikken...
"Scusi, staat hier echt paárdenstoofpot? U weet wel, ober, lange benen, manen... Ah, sì? Zeg mag dat maar zomaar? Wat vindt u daar zelf nou van? Is dat niet zielig? En waar smaakt het dan naar?"

Schuldbewust en bijna stiekem bestelde hij de paardenstoofpot. Aanvankelijk nam hij er een schuchter hapje van maar daarna ontspande hij zichtbaar. Hij bestelde er tenslotte nog een ripasso bij ook en het was goed zo.

Helaas heeft hij de ezelstoofpot iets verderop onder het streekmenu niet gezien.
Tot ziens in mijn trattoria!

Klik voor het recept: stoofpot van paardenvlees

4 opmerkingen:

  1. Goedemorgen Antoinette,

    Leuk uitvergroot, zo een verhaal over een paardenvlees stoofpot. Maak er een mooie dag van

    Gereon

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, in Engeland zijn ze er niet zooo blij mee. Maar die dachten dat ze rundvlees aten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, een vreemd knollen-voor-citroenenverhaal. Dat hoort natuurlijk niet.

    BeantwoordenVerwijderen