vega maaltijdsalade voor zomer en herfst

Meer lezen →
Aan de rand van het zwembad koesterde ze de laatste zonnestralen van de dag. Gulziger dan normaal, onverzadigbaar, op het hebberige af. Haar badpak was allang opgedroogd na een lang koud bad.  Ze las nog wat, soesde van warmte en ontspanning. Hoewel ze een paar weken in het buitenland geweest was, voelde het hier en nu alsof ze vakantie had. Ze was met geen stok naar huis te krijgen.

Het weer was sinds een dag of wat instabiel geworden, in het weekend was het zelfs al herfst geweest. De temperatuur was tijdelijk gekelderd en het had gehoosd. De bergbeek had normaal twee maanden de tijd om deze hoeveelheid water langzaamaan af te voeren. Nu het ineens in zo korte tijd moest, bleek ze niet opgewassen tegen zoveel natuurgeweld. De beek trad buiten haar oevers en lieflijke zandweggetjes en kleine straatjes werden gebombardeerd tot ervaren rivieren. Bergafwaarts duwden ze muren om en sleurden de resten met zich mee. Kelders en garages liepen vol.
In het dal was de wateraanvoer helemaal niet meer bij te benen, daar stonden nog meer auto`s tot het dak in het water. De rotonde in het dal was veranderd in een meertje, waardoor de weg naar de stad was afgesneden. De staat van alertheid werd uitgeroepen. Het was een ravage.

Na het weekend stond de zon weer zomers hoog in strak blauw. Stralend, alsof er niks was gebeurd. Alsof het dak van de supermarkt niet was ingestort, de schoenenwinkel haar inboedel niet kwijt was en wijnranken niet voor een deel waren verwoest. Met een onschuldige blik droogde ze de inhoud van ondergelopen kelders die in de straten stond uitgestald, alsof het om een feestelijke rommelmarkt ging.

Zij zomerde na op de stretcher. Ze was de dans net ontsprongen en telde haar zegeningen.
Pas toen haar maag knorde veerde ze eindelijk op. Ze snelde naar huis over de vrijgegeven weg en dacht aan de avondmaaltijd. Wat zou ze eens maken? De supermarkt was nog steeds gesloten, maar haar koelkast was goed gevuld.
Ze zou de bonen die ze met het oog op de herfst had gekookt gebruiken. In een handomdraai maakte ze een nazomerse maaltijdsalade voor twee personen.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

snelle Italiaanse notenkoek uit Venetië

Meer lezen →
Kinderjaren geleden woonde er in de Valpolicella een meisje, Gaia genaamd.
Ze vloog op haar skate voorbij, crosste door de speeltuin op haar iets te grote fiets of hing joelend in de klimboom. Zodra er minstens vier spelers verzameld waren, ging alles aan de kant. Dan voetbalden ze tot Gaia rood was aangelopen. Middagen lang. Vooral zij was onvermoeibaar. En onverslaanbaar! Voetballen deed Gaia echt het allerliefst.

Moeder Federica zag het met lede ogen aan, ze had zich het krijgen van een dochter zo heel anders voorgesteld. Rustig, roze en lieflijk. Gaia bleek niet voor dat gat te vangen, vol van nette kleren, poppen waar je niet mee kon voetballen en andere braafheden waar je in het woeste buitenleven werkelijk niks aan had.
Dat Gaia in de speeltuin speelde kon Federica niet tegenhouden, voorkomen dat ze naar de plaatselijke voetbalvereniging ging wel.
'Voetballen, mijn dochter? Daar wordt ze maar lesbisch van!', riep Federica.
Dat was niet bedoeld als slechte grap, het was haar persoonlijke, rotsvaste overtuiging. Vriendinnen waren het of met haar eens, of hielden wijselijk hun mond. Federica wekte bepaald niet de indruk interesse te hebben voor een stevige update omtrent (homo)seksualiteit. Gaf niet het idee dat er een vrij land met haar te bezeilen was.

Ooit was Federica zelf een niet onverdienstelijk zwemster geweest, en dus kon haar dochter ook maar het beste gaan zwemmen. Dat was wel zo overzichtelijk en logisch.
Ook al spartelde Gaia nog zo hard tegen, al gauw trok ze wel vier keer per week haar rechtlijnige baantjes. Ze zwom heel snel. In welke sport was Gaia eigenlijk niet goed?
Moeder glom van trots en hoopte vurig op een tweede zwemkampioen in de familie.

Ieder jaar speelde zich na de zomervakantie hetzelfde drama af. Slag en ritme werden jaar in jaar uit bepaald door de coach. Ondertussen bleef Gaia dromen van fluorescerende voetbalschoenen, een doel in haar leven en van winnen met een team.
De schade haalde ze zoveel mogelijk in in weekends en vakanties.

Op een bijzondere dag tijdens zo`n lange Italiaanse zomervakantie, gingen Gaia`s ouders scheiden. Soms, heel soms, blijkt scheiden toch ook een beetje fijn en zo was het gelukkig ook voor Gaia.
Haar vader, al die kinderjaren nogal onzichtbaar aanwezig geweest, stond erop dat Gaia zich na de zomervakantie in zou schrijven bij de voetbalclub. Hij was nog nooit zo zeker geweest van zijn zaak en hij had ook alvast een paar enorm fluorescerende voetbalschoenen met zijn dochter uitgezocht. Gaia was extatisch, superblij!
Hoe zijn ex Federica ook zeurde, ze kon het heen en weer krijgen met die zwemclub van haar. Eindelijk! En Gaia voetbalde nog lang en gelukkig!

Ik bak een snelle notenboterkoek voor Gaia. Deze komt uit Venetië en is bijvoorbeeld lekker na het voetballen. Kan ook prima naast een rustig kopje thee of een stevig bakje koffie!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mangiamo! diner bij Scheltema

Meer lezen →
Hou je van Italiaans eten? Heb je altijd al willen proeven van Veneto? Nu kan dat!
En dan ook nog eens gewoon in Amsterdam bij Scheltema op het Rokin.
Nou ja, gewoon?



Op donderdag 27 september organiseer ik samen met Staal catering een uniek diner uit Veneto. We serveren het volgende smaakmakende menu uit Mangiamo!:

Vooraf
gegratineerde Jakobsschelp
bruschetta

Tussen
risotto met roodlof

Hoofd
stokvis uit Vicenza
pollo dorato
geroosterde chioggiabietjes
gekarameliseerde tomaatjes
pompoen met salie uit de oven

Toe
la putana

Tussen de kookboeken en de bedrijven door verhaal ik over Italië in het algemeen en Mangiamo! in het bijzonder.
Vi aspetto, mangiamo insieme!

Help je ons het menu te verspreiden? Vertel het al je Italië-minnende vrienden, vriendinnen, kennissen en familie. Op Twitter en Facebook liken is fijn en delen nog fijner. 
Nog leuker vind ik het als je komt.

Reserveren bij info@staalhaarlem.nl.
Kosten: € 39,90
Aanvang: 18:00 uur

De plaatsen zijn beperkt! Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Dan weet u welke pet ik vanavond op heb

Meer lezen →
Bier. Cevapcicci met ajvar, rauwe ui en een smeuïge risotto van ui, paprika en tomaat. Wittekoolsalade erbij. Dat paste wel goed bij de gelegenheid. We waren ook leuk uitgedost. Il Marito met een t-shirt van Mandzukic, ik met een pet met opschrift CROATIA.
Je moet als Italiaans-Nederlands gezin ièts als zowel Italië als Nederland zijn uitgeschakeld voor de Mondiali. Omdat onze kinderen ervoor kozen te gaan voor Kroatië, deden wij dat ook. Niet bepaald een underdog. Een team uit een klein, jong land dat stijf staat van de goede, wat zeg ik, uitstekende spelers en dat vol trots hongert naar de wereldtitel.
We kwamen in een konoba in Kroatië zelf natuurlijk des te meer in de voetbalstemming. We keken naar Kroatië - Argentinië.

Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

Mangiamo! wint overall Pomo d'Oro prijs 2018

Meer lezen →
Afgelopen weekend was ik op het Italië Evenement Smaak & Stijl (15e editie) bij Kasteel De Haar in Haarzuilens. Onder de bezielende leiding en strakke organisatie van Fusina Verloop, in kookboekenland een levende legende omdat ze jarenlang de succesvolle verkiezing van het Kookboek van het Jaar organiseerde, stonden er in La Capella drie dagen lang kookboekenschrijfsters te koken.
Ze kookten uit Italiaanse kookboeken van Nederlandse makelij die de afgelopen 15 jaar het licht zagen. Sarena Solari bakte uit haar Heel Holland Bakt- boek, Marlies de Waal maakte pesto uit Liguria, Nicoletta Tavella maakte aardappelgnocchi uit Cucina di Casa Mia en ik maakte risotto uit Mangiamo!

Wie van ons zou de Pomo d'Oro kookboekenprijzen winnen? Welk boek zou worden verkozen tot het beste Italiaanse kookboek van Nederlandse makelij van de afgelopen 15 jaar? Er was een juryprijs, een publieksprijs en een overall prijs (gebaseerd op het gemiddelde oordeel van de vakjury en van het publiek).
Onder andere Florine Boucher, Roberto Payer, Janny van der Heijden, Ko Sliggers, Frans van Munster, Sonja Bakker en Onno Kleyn streden ook mee om de eer. Geduchte concurrentie al met al! Va bene, ik zal jullie niet langer in spanning houden!
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties

koolhydraatrijke focaccia alla genovese met rode ui en rozemarijn om je volvette zoute vingers bij af te likken

Meer lezen →
De CPNB culinaire boeken top 10 van Nederland gaat op dit moment niet of nauwelijks meer over eten. De toptitels gaan over afzien van alles en nog wat en het krijgen van een strak lijf. En het onderhouden daarvan. Bijzonder, voor een culinaire top tien! Dat is als bakken met regen, koken van binnen, zich in de vingers snijden.
Klik HIER om de top tien in weekoverzicht 18 te bekijken.

Ik kruip weer onder mijn culinaire steen. Kook, bak en braad. Bekijk filmend lekkere instagramaccounts, lees smaakmakende blogs, koop vette kookboeken en werk als een bezetene toch weer door aan die nieuwe receptenverzameling.

Voor iedereen die het eten wil, juist nu een koolhydraatrijke focaccia alla genovese met rode ui en rozemarijn om je volvette, zoute vingers bij af te likken.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
2 Reacties

zabaione uit Mangiamo!

Meer lezen →
Ragazzi, het is een kleine stap voor de mensheid maar een grote stap voor Italiaans koken met Antoinette.
Deze week ben ik iedere werkdag te zien bij Koffietijd/5 uur Live, in het middagprogramma dat begint om 17:00. Dagelijks maak ik daar een lekker recept uit Mangiamo! Ga het zien, want het is nu al uniek...
En om het heuglijke tv-debuut te vieren, deel ik hier vanuit mijn comfortzone achter de computer nog een lekker recept en een verhaal uit Mangiamo!

Dit fluweelzachte nagerecht hoort misschien niet eens thuis in Mangiamo!
Het is onduidelijk of zabaione uit de Veneto komt. In 1570 verscheen het recept in het kookboek Opera van Bartolomeo Scappi. Nou heeft Scappi een aantal jaar in Venetië gewoon maar zou hij daar pas voor het eerst van deze snoeperij hebben gehoord? Eerder, tegen het einde van de vijftiende eeuw, verscheen het recept voor zabaione namelijk ook al in een tekst van een anonieme Napolitaan. En waarschijnlijk is deze schuimige crème van nog veel oudere datum. Eieren, zoetstoffen en drank waren voor de vijftiende eeuw ook verkrijgbaar.
Boze tongen beweren dat zabaione bedacht is door een Spanjaard. Of, nog erger, het recept zou zelfs ontsproten kunnen zijn aan een Frans brein. Maar dat gaat Italianen werkelijk veel te ver, want alleen het Italiaanse volk kan tenslotte echt koken. Hoe het ook zij, het is in ieder geval hartstikke Venetiaans om zabaione te eten met baicoli.
Lees verder →
Gepost door : Antoinette Coops
0 Reacties