Italiaanse rijsttaart van mamma Ada

Meer lezen →

Italiaanse rijsttaart van mamma Ada

Het is culinair zwaar onverantwoord, maar wel verschrikkelijk lekker: je geniet van een volvette hap of een ontzettend roze koek.
In feite vind je dat je iets beneden je waardigheid gegeten hebt en eigenlijk schaam je je daar voor. Ken je dit verschijnsel? En wat is jouw guilty pleasure?

Aan de andere kant kloppen mensen zich op de borst omdat ze heel verantwoord gegeten hebben bij bijvoorbeeld hét restaurant van het moment, of omdat ze witte truffel hebben gegeten en een bijzondere wijn hebben gedronken. Iedereen mag het weten, ja zelfs, iedereen moet het weten.

Eten heeft te maken met schaamte en ijdelheid, met rangen en standen. Maar waarom?
Neem je besmuikt nog een hapje van je favoriete snack of bestel je in alle vrijheid nog een portie? Ga je zonder een status update te posten naar Librije's Zusje of vertel je het aan iedereen die het maar horen wil?

Kunnen mannen niet weer gewoon gaan wedijveren om de grootste auto en vrouwen om de mooiste kleding? Dat is heerlijk rolbevestigend en je kunt je aan dat soort gesprekken een stuk makkelijker onttrekken. Omdat ze tenminste niet raken aan een van de basisbehoeften van het leven: eten.

Eten is het nieuwe verschil tussen Trabant en BMW, tussen C&A en Armani, tussen grachtengordel en Hinterland. Je bent wat je eet en dat dan wel heel letterlijk genomen: zich identificeren en profileren.
Dat heeft nog maar weinig te maken met "zich voeden", laat staan met gedachteloos genieten van eten.

Het is maar eten! Het klinkt wat flauw misschien maar eigenlijk is het een hartenkreet. Schaamtegevoelens of juist borstklopperij. En de wedloop wie is er gezond, gezonder, gezondst.
Relativeer eten eens. Neem de vrijheid om de zelf opgelegde balans af en toe eens flink naar beneden, naar boven, naar links en naar rechts door te laten slaan. Ontspannen, omdat alle eten en alle eters er altijd en overal bij horen, in al hun facetten. Eenvoudig en gecompliceerd, goed en slecht, snel en duurzaam, groot en klein, vandaag en morgen.

Mamma Ada, moeder van rijstkeizer Gabriele Ferron, had in haar tijd andere zorgen aan haar hoofd. Die was bezig met overleven in armoedig Italië en maakte er met wat voorhanden was het beste van. En af en toe was het feest. Dan bakte ze deze verschrikkelijk lekkere rijsttaart van eenvoudige ingrediënten die ze onder handbereik had.
Wat ben ik jaloers op mamma Ada. Wat een vrijheid, wat een eenvoud. Gewoon samen eten e basta.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
2 Reacties

passata van tomaten zelf maken

Meer lezen →

zelfgemaakte passata (gezeefde tomaten)

Zelf passata van tomaten maken is een van de fijnste keukenrituelen die ik ken. Tomaten inmaken hoort voor mij echt bij de zomer en afgelopen week heb ik me er uren mee vermaakt. Gezellig vind ik het, inmaken! Terwijl de tomaten staan te pruttelen en jij de  flessen en potten steriliseert, ga je gewoon ook door met de andere dingen waar je mee bezig was. Muziekje erbij... dansje doen... I'm the queen of cocooning!
Je begrijpt, vanochtend heb ik nog maar even twee flinke kisten gekocht.

Tomaten zeven en inmaken is misschien wel een beetje freaky, want in de winkel staan potten, flessen en pakjes genoeg. Maar zelfgemaakte gezeefde tomaten zijn veel lekkerder dan gezeefde tomaten uit een pakje of een fles. De smaak is zoeter, de structuur is onregelmatiger, de substantie is wat wateriger. Hoewel dat laatste ook ligt aan de kooktijd die je hanteert.

Een wat oudere Italiaanse buurman met een knoepert van een moestuin vindt dat ik "Echt een vrouw ben om mee te trouwen!" omdat ik zelf mijn gezeefde tomaten maak.
Ahum.
Liever was ik groots en meeslepend dan een Ideale Huisvrouw maar ik ben in ieder geval wel blij met mijn flessen vol geconcentreerd rood goud!
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
0 Reacties

toppie tomatensoep met verse tuinkruiden

Meer lezen →
Toppie tomatensoep met verse tuinkruiden. Beter kan ik dit soepje niet omschrijven. Deze soep smaakt zoo goed! Hoe toppie is dat?
Hoewel.
Het klinkt natuurlijk voor geen meter culinair. Laat staan Italiaans!
Toppie tomatensoep, toppie tomatensoep... Zal ik er tongstrelende tomatensoep van maken? Of tasty tomatensoep? Totaaltomatensoep toch maar doen dan?
Ach, we gaan gewoon aan de slag. Er staan hier namelijk nog acht kilo tomaten smachtend te wachten om naar de tomatenhemel geholpen te worden. De tomatensaushemel om precies te zijn.
Maar nu dus eerst een bakkie toppie tomatensoep. Toppie tomatensoep met een tocco italiano.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
0 Reacties

focaccia met aardappel en tijm

Meer lezen →

Mijn oudste zoon Victor is 10 jaar oud en hij is 1,64 meter lang. Dat is een gemiddelde lengte voor een jongen van 14 jaar. Hij is dan ook een kop groter dan zijn klasgenoten en dat heeft zo zijn voor- en nadelen.
Victor is voetbalkeeper en dan komt die extra lengte goed van pas. Zo'n lang obstakel dat alle ballen uit de lucht plukt is maar knap lastig! We hebben bij wedstrijden daarom steevast zijn identiteitskaart bij ons, omdat tegenstanders vaak denken dat de voetbalclub een loopje neemt met de leeftijdsregels.

Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
0 Reacties

prima pruimencake met amandel

Meer lezen →
Het is pruimentijd! Het is abrikozentijd! Het is meloentijd! Het is zomertijd!
Er is volop fruit en we kunnen er maar geen genoeg van krijgen in Casa Italiaans koken met Antoinette.
Alhoewel, de perziken en nectarines streefden deze week de pruimen voorbij. En de meloen en de watermeloen ook.
Drie overrijpe pruimen waren het gevolg.
Jam maken van drie pruimen loont de moeite niet, maar op de blog van Sophie zag ik een recept voor pruimen-citroencake en zo kwam ik op het idee voor deze prima pruimencake van amandelmeel.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
2 Reacties

maak zelf kruidenzout

Meer lezen →
Vanuit het hoger gelegen Erice zie je ze al: de strak omlijnde zoutpannen langs de Siciliaanse westkust. Van bovenaf gezien zijn het kleurige vakjes. Wit, grijs, aquamarijn, roze.
Dichterbij zie je de kanaaltjes ertussen, witte zouthopen ernaast en bergen zout dat te drogen ligt onder terracotta dakpannen. Schilderachtige witte molens met zes wieken en een rood dak.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
2 Reacties

Zelf kruisbessenjam maken

Meer lezen →
Kruisbessenvlaai met schuim, dat was vroeger mijn favoriete Limburgse vlaai.
Dat is nou zo'n traktatie waar ik in Italië nooit echt vervanging voor heb gevonden. Ik blijf die vlaai missen!
Kruisbessen zijn in Italië niet of nauwelijks te koop, dus legde ik tijdens ons verblijf in Nederland maar eens een mooi voorraadje kruisbessenjam aan.
Lees verder →
Geplaatst door : Antoinette Coops
0 Reacties